“അതെയോ, ഞാൻ ഒരു പാവം ജനസേവകൻ. ഇന്ന് തൻ്റെ പ്രസംഗം ഒക്കെ എനിക്ക് നല്ലപോലെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. താങ്ക് യു ഫോർ ദി കോംപ്ലിമെന്റസ്.”
“ഇറ്റ് ഈസ് മൈ പ്രിവിലേജ് സാർ. ഞാൻ വേറൊരു കാര്യം കൂടി സംസാരിക്കാൻ ആണ് വന്നത് സാർ. എൻ്റെ ഹസ്ബൻഡ്, അദ്ദേഹം ഒരു കേസിൽ പെട്ടു അകത്താണ് സാറിനു അറിയാലോ അല്ലെ. ഒന്ന് അദ്ദേഹത്തെ പുറത്ത് ഇറക്കാൻ സഹായിക്കണം.”
“യായാ, എനിക്ക് അറിയാം. ബിറ്റ്കോയിൻ കേസ്. അയാളുടെ പിടിപാട് വച്ചിട്ട് ഊരി പോരേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ത് പറ്റി?”
“രാജ് മറ്റേ പാർട്ടിയുടെ ആളായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ നമ്മുടെ പാർട്ടിയുടെ സപ്പോർട്ട് കിട്ടിയില്ല. സാർ ഒന്ന് ഇടപെട്ടാൽ, വേണ്ടത് പോലെ ഞാൻ എത്രയെന്നു വച്ചാൽ എത്തിക്കാം.”
“അയ്യോ മോളെ, എന്നെ അങ്ങനെ കൊച്ചാക്കല്ലേ, ഞാൻ ഒരു കാൾ ചെയ്താൽ കോടികൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ വരും, അതുകൊണ്ട് എന്നെകൊണ്ട് ക്യാഷ് എറിഞ്ഞു ഓരോന്ന് ചെയ്യിക്കാൻ ആണേൽ അനുപമക്ക് പോകാം.”
“സോറി സാർ. ഞാൻ സാറിനെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല, എൻ്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനെ ആയത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയതാ.”
“കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ ഇതിൽ ഇടപ്പെട്ട് തൻ്റെ ഭർത്താവിനെ പുഷ്പം പോലെ ഊരി തരാം, പക്ഷെ എനിക്ക് വേണ്ടത് പൊന്നോ പണമോ ഒന്നുമല്ല.”
“പറയൂ സാർ, എന്താണ് വേണ്ടത്?”
“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം. എന്താ ഓക്കേ ആണോ?”
“എനിക്ക് പൂർണ സമ്മതം ആണ്, പക്ഷെ മൂന്നാമത് ഒരാൾ ഇത് അറിയില്ല എന്നു സാർ ഉറപ്പ് തരണം.”
“അതൊക്കെ ഞാൻ ഏറ്റു. വൈകിട്ട് ഞാൻ എൻ്റെ പ്രൈവറ്റ് അപാർട്മെന്റിൽ കാണും അവിടേക്ക് വന്നാൽ മതി നീ. അഡ്രസ് ദാ ഇതിലുണ്ട്.”
