ഞാൻ: പക്ഷേ ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നത് അവൾ നല്ലൊരു നിലയിൽ എത്തി കാണുമെന്നാ, അവൾക്ക് അതിനുള്ള കഴിവുണ്ട്.
പ്രണവ്: ഇവിടെ കഴിവുണ്ടായിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ല അളിയാ, ആരെയും പറ്റിക്കാനും വഞ്ചിക്കാനും മനസ്സില്ലേൽ എങ്ങും എത്താൻ പറ്റില്ല. അങ്ങനെ ഉള്ളവര് മാത്രമേ ഇവിടെ കേറി പോകത്തുള്ളൂ. എനിക്കും അവർക്കും അതിനുള്ള കഴിവൊന്നുമില്ല. അല്ലേൽ പിന്നെ ആരെങ്കിലും നമ്മളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ വേണം, എനിക്ക് എന്തായാലും അതില്ല, ഞാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നത് അവൾക്ക് അവളുടെ വീട്ടുകാർ ഉണ്ടല്ലോ എന്നാ, പക്ഷേ അത് ഇങ്ങനെ ശോകം പിടിച്ചത് ആണെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴാ അറിഞ്ഞേ.
ഞാൻ: അതൊക്കെ പണ്ടത്തെ കാര്യമല്ലേ ഇനി വിട്. ഞാൻ പറഞ്ഞു വന്നത് അവൾ ഇങ്ങനെ ആയത് അവളുടെ സാഹചര്യം കൊണ്ടാ. മറ്റുള്ളവര് കളിയാക്കുന്നതും പുച്ഛിക്കുന്നതും കണ്ട്, അവരുടെ മുന്നിൽ തല ഉയർത്തി നടക്കണം എന്ന വാശിയായിരുന്നു അവൾക്ക്.
സാരമില്ല ചിലപ്പോൾ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത് എല്ലാം കിട്ടിക്കഴിയുമ്പോൾ അവർക്ക് മനസ്സിലാകും അതൊക്കെ വെറുതെ ആയിരുന്നെന്ന്, നമ്മൾ നമ്മുടെ സന്തോഷം മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി എന്ന്.
പ്രണവ്: അവൾക്ക് അതൊക്കെ കിട്ടുമായിരിക്കും അളിയാ.
ഞാൻ: എടാ അവൾക്ക് അതൊക്കെ കൊടുക്കാൻ അല്ലേ നമ്മൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത്? ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവൾ നമ്മ്ടെ പെണ്ണല്ലേ.
പ്രണവ്: അളിയൻ പറഞ്ഞാൽ മതി ഞാൻ എന്തിനും കൂടെ ഉണ്ട്.
ഞാൻ: നീ ആദ്യം ആ റിസോർട്ട് ഒന്ന് പോയി നോക്ക്. നാട്ടിൽ ചെറിയ ഒരു ബേസ് ഉണ്ടെങ്കിലേ പറ്റത്തുള്ളൂ.
പ്രണവ്: ഞാൻ ഈ ആഴ്ച തന്നെ പോവാൻ നോക്കാം.
