നേരം പത്ത് ആവും മുമ്പേ….. ഒരു നിറഭോഗത്തിന് ഞാനും കനകവും…..!
അലസമായി എന്റെ മാറിൽ മയങ്ങുമ്പോൾ…. കനകം വീണ്ടും ആ പഴയ ചോദ്യം എടുത്തിട്ടു…..,
” ഞാൻ…. പറയാനോ ?”
“അതിന്…. നീ പറഞ്ഞാൽ…. കേൾക്കുമോ…?
അലക്ഷ്യമായി ഞാൻ ചോദിച്ചു…
“എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു…”
എന്റെ നെഞ്ചിലെ മുടിച്ചുരുളുകൾ വിരലിൽ ചുറ്റി എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി കനകം കുറുകി…
” അത്….. മോശല്ലേ… അതും ആരെങ്കിലും…. അറിഞ്ഞാൽ…?”
കാര്യം എങ്ങനെങ്കിലും നടന്നാൽ കൊള്ളാമെന്ന് കൊതി ഉണ്ടെങ്കിലും…. ഒരു മാമൂല് പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു വച്ചു…
“എന്തായാലും…. നമ്പർ ഒന്ന് തന്നോളു… ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്യാം….”
വഴുക്കലുള്ള എന്റെ ജവാനെ കളിപ്പാട്ടം ആക്കിക്കൊണ്ട് കനകം പറഞ്ഞു….
ആരും ശല്യം ചെയ്യാൻ ഇല്ലാത്തത് മൂലം ഏറെ നേരം കറുത്തമ്മ – പരീക്കുട്ടിയെ പോലെ കിടന്ന് ഏണീറ്റപ്പോൾ… നേരം ഉച്ചയോട് അടുത്തിരുന്നു…
xxxxx
സച്ചിൻ പട്നായിക്കിനെ പോലുള്ള ഒരു വൻ തോക്കുമായുള്ള ചങ്ങാത്തം ആരുമെന്ന പോലെ കനകവും മനസ്സിൽ താലോലിച്ച ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു…
