Black Dahlia 2 [Parvathi] 159

.

.

.

നീലാന്ധര കൊടുംവനത്തിന്റെ ആരംഭം…. അത്  നാടും കാടും തമ്മിൽ വേർപിരിയുന്ന വനാതിർത്തി ആയിരുന്നു….. ആകാശം മുട്ടെ വളർന്നു നിൽക്കുന്ന നൂറുകണക്കിന് അൽക്കേഷ്യ മരങ്ങളുടെയും ആൽമരങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന വന്മാളികപോലെ പഴക്കം ചെന്നൊരു കെട്ടിടം

ആദർശ് തന്റെ കൈയിലിരുന്ന ബിയർ ബോട്ടിൽ ഊക്കിന് ചുവരിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു…. അത് പല കഷ്ണങ്ങളായി പൊട്ടിചിതറി….

“ഒരിടിക്ക് ഇല്ലാത്ത നിന്റെയൊക്കെ മുന്നിൽ എന്തോ ആളാവാനാ എന്നല്ലേ ആ പു%ച്ചിമോൾ എന്നോട് ചോദിച്ചത്….”… ആരോടെന്നില്ലാതെ അവൻ പുലമ്പി…. അവനരികിൽ നിലത്തിരുന്ന തസ്‌വീഹ് കൈയിലെ ചുരുട്ട് ചുണ്ടിൽ വച്ച് ആഞ്ഞ് വലിച്ചു, പുക പുറത്തേക്ക് തുപ്പി….

“നാളെ തീർത്ത് കൊടുക്കാം അവൾക്ക്…. പെണ്ണിനെ തൊടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… അവനെ എടുക്കാം…. അവളുടെ ഇരട്ടയെ….”അവൻ ക്രൂരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു….

“നീയൊക്കെ ഇത് ആരുടെ കാര്യവാടാ ഈ പറയുന്നേ?….”ഇരുട്ടിൽ നിന്നിരുന്ന രൂപം ഇരുവരോടുമായി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു…..പതിഞ്ഞതെങ്കിലും അയാളുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു….

“ഇന്നലെ വന്ന ഒരുത്തി…. അവൾക്ക് ഭയങ്കര ഷോ….”ക്ലാസ്സിൽ വച്ച് ഉണ്ടായ കടുത്ത അപമാനം ഓർത്ത് പല്ലിറുമിക്കൊണ്ട് ആദർശ് പറഞ്ഞു….

“ഷോയോ….ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ ഷോയോ…..നീയൊക്കെ എന്റെ പിള്ളേരാ, മനസ്സിലായോ….അവിടെ ഷോ ഇറക്കാനും കാണിക്കാനും നീയൊക്കെ മതി….അവളുടെ കാര്യം, അത് ഞാനാ കാശിനാഥനോട്‌ പറഞ്ഞേക്കാം… അവൻ നോക്കിക്കോളും…..”