“ആ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ച പെൺകുട്ടിയെ…”…. സീലിംഗിൽ നിശ്ചലമായി നിൽക്കുന്ന ഫാനിലേക്ക് നോക്കി നന്ദൻ പറഞ്ഞു….
“ഏഹ്ഹ്… എങ്ങനെ….”
“അറിയില്ല…. പക്ഷെ കണ്ടുപിടിക്കണം…. ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവളിപ്പോഴും നമ്മുടെ അരികിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലോ…. അവളെ അവരിപ്പോഴും ഉപദ്രവിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ….”… നന്ദുവിന്റെ വാക്കുകൾ ഇടറി….പ്രിയക്ക് അവന്റെ വാക്കുകളെയോ ചിന്തകളെയോ എതിർക്കാൻ തോന്നിയില്ല….
“കണ്ടുപിടിക്കാം… പക്ഷെ എങ്ങനെ…..കഴിഞ്ഞ വർഷമോ അതിന് മുമ്പത്തെ വർഷമോ ഇവിടെ പഠിച്ച കുട്ടി ആണെങ്കിൽ നമുക്ക് കണ്ടുപിടിക്കാം… പക്ഷെ അവൾ കുറെ വർഷം മുന്നേ അവിടെ പഠിച്ചതാണെങ്കിലോ….അല്ലെങ്കിൽ ഈ വർഷം ഗ്രാജുവേറ്റ് ആയി പോയതാണെങ്കിലോ…”
ഒന്നിനുപുറകെ ഒന്നൊന്നായി പ്രിയ ചോദിച്ചതും നന്ദുവിന്റെ മുഖം വാടി… കണ്ടുപിടിക്കാൻ പറ്റില്ല…. എവിടെ തിരയും… എങ്ങനെ തിരയും… ആരോട് ചോദിക്കും….
“നീ വിഷമിക്കണ്ട…. നമുക്ക് ശ്രമിച്ചു നോക്കാം… അന്വേഷിച്ചാൽ കണ്ടെത്തും എന്നാണല്ലോ…. ഒന്നുമില്ലേലും നമ്മുടെ തന്ത ഒരു ipsകാരനല്ലേ ”
നന്ദുവിന്റെ മുഖം മങ്ങുന്നത് കണ്ട പ്രിയ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു
.
.
രാത്രി ആകാശത്ത് ശോഭയോടെ ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ നോക്കി അയാൾ ബാൽക്കണിയിൽ വന്നു നിന്നു….ഒരു ചുരുട്ട് എടുത്ത് ചുണ്ടോട് ചേർത്തതും കാശി ഓടിവന്നു, കൈയിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് ലാമ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ചുരുട്ടിൽ തീപടർത്തി….
