Black Dahlia 7 [Parvathi] 29

പ്രിയയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു……അവളുടെ നാവിലെ ഈർപ്പം നന്ദുവിന്റെ കൈവിരലുകളെ കുതിർത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു…തന്നെ വന്നുപുണരുന്ന അനുഭൂതിയിൽ നന്ദു കിതച്ചു, എന്തുകൊണ്ടോ ഉള്ളിൽ ഭയം തോന്നി…. ഓരോ തവണ അവളുടെ നാവിന്റെ സ്പർശനം അറിയുമ്പോഴും നന്ദു പിടഞ്ഞു, അടിവയറ്റിന് താഴെ അറിയുന്ന തുടിപ്പ് മനസ്സിനെ സങ്കോചപ്പെടുത്തി…ഉയരുന്ന തുടിപ്പിനെ മറച്ചു പിടിക്കാൻ എന്നപോലെ അവൻ പതിയെ കാലുകൾ ഒതുക്കി ……

“എനിക്കത് തരോ നന്ദു…….”

കാതോരം അവളുടെ തരുണമായ ശബ്ദം കേട്ടതും നന്ദു ഞെട്ടി….

“എഹ് എന്താ…..”

“അത് താരോന്ന്….”

പ്രിയ അവന്റെ അടിവയറ്റിന് താഴേക്ക് കണ്ണുകാണിച്ചു…. ആദ്യമായി ആ മുഖം കാണുന്നതുപോലെ, ആദ്യമായി ആ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നതുപോലെ നന്ദൻ ദേവപ്രിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണുകളുറപ്പിച്ചു കിടന്നു….

“വയ്യാത്തതല്ലേ …. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പൊ അത് മാത്രം മതി…. തരോ….”

ചോദ്യത്തിനൊപ്പം പ്രിയ എഴുന്നേറ്റു കാലുകൾ ഒതുക്കിവച്ചു കിടക്കുന്ന നന്ദുവിന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു…എന്തോ കേട്ട് ഭയന്നതുപോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതിവിലും വികസിച്ചു

“പേടിയുണ്ടോ നന്ദു…..”

പ്രിയ ചോദിച്ചതും നന്ദു ഉണ്ടെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തല ചലിപ്പിച്ചു…അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിൽ അലയടിക്കുന്ന ഭയം അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു

“എന്നെയാണോ പേടി?….”പ്രിയ വീണ്ടും ചോദിച്ചു… ഇത്തവണ നന്ദു അല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തല ഇടത്തേക്കും വലത്തേക്കും ചലിപ്പിച്ചു…