“എ… എനിക്ക് ഇഷ്ടാണ്…. എല്ലാം…. പക്ഷെ പേടിയാ….”….
അവന്റെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു….. പ്രിയ വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചു, എല്ലാം നന്ദു മൂളി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഇടക്കെപ്പെഴോ നന്ദുവിന്റെ ഭാഗം നിശബ്ദതമായതറിഞ്ഞ് പ്രിയ അവന്റെ മുഖത്തേക്കുനോക്കി….നന്ദു ഉറങ്ങിയിരുന്നു… അവന്റെ നിശ്വാസങ്ങളുടെ സ്വരം പ്രിയ കേട്ടു
.
.
.
.
വൈകുന്നേരം ജിമ്മിൽ പോകാൻ വസ്ത്രം മാറുന്ന നന്ദുവിനെ കണ്ട് പ്രിയ സംശയിച്ചു
“എടാ വയ്യെങ്കിൽ രണ്ടീസം വരണ്ട….റസ്റ്റ് എടുത്തോ….”
“വേണ്ട…. ഇവിടെ ഇരിക്കാനാ വയ്യാത്തത്….”
പ്രിയയുടെ പിന്നാലെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ നന്ദു വാതിലിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി… നന്ദുവിനെ നോക്കി ചുണ്ടുകളിൽ നേർത്ത ചിരിയോടെ ആ രൂപം ബെഡിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….മിത്രയുടെ അതേ മുഖം…. അതേ നേർത്ത കുഞ്ഞികണ്ണുകൾ..അതേ ചുണ്ടുകൾ…… സത്യമോ മിഥ്യയോ… ഹരിനന്ദൻ അവളെ മിത്രയെന്നുതന്നെ വിളിച്ചു
“എന്നെ പേടിയാണോ നന്ദു….”
മുഖം ഇരുകൈകളിലും താങ്ങി ചിരിയോടെ കിലുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചതും നന്ദു അവളെ അവിശ്വസനീയമായി തറപ്പിച്ചു നോക്കി….
“നീ വരുന്നുണ്ടോ നന്ദു…..”
നന്ദുവിനെ കാണാതെ ദേവപ്രിയ ഹാളിൽ നിന്നും മേലേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചുചോദിച്ചു…. പിന്നാലെ നന്ദു തിടുക്കപെട്ട് ഇറങ്ങി വന്നു…
