ഈ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ ചിത്ര ശരിക്കും അമ്പരന്നു. അവൻ ഇത്രയും തുറന്നു പറയും എന്ന് അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.പക്ഷേ അവന്റെ കോൺഫിഡൻസും തുറന്നുള്ള സംസാരവും അവൾക്കത് ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
അവൾ റിപ്ലൈ ഒന്നും അയച്ചില്ല . കുറച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതുലിന്റെ മെസ്സേജ് വീണ്ടും.
അതുൽ : ചിത്ര പാട്ട് പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?
ചിത്ര : (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) ഹാ, പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരുപാട് കാലം മുന്നേ രണ്ട് വർഷം പഠിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോ പാടാറില്ല.
അതുൽ : ശരിക്കും? ചിത്ര നന്നായി പാടുമായിരിക്കും, അല്ലേ?
ചിത്ര : ഏയ് ഇല്ല , ഞാൻ പാടാറില്ല .
അതുൽ : ചിത്ര പാടാറുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ബാൻഡിൽ ചേർന്നൂടെ? ഒരുമിച്ച് പാടാമല്ലോ.
ചിത്ര : അയ്യോ! ബാൻഡിലോ? എനിക്കിതൊന്നും പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
അതുൽ : അതിപ്പോ അങ്ങനെ പറയല്ലേ ചിത്ര. കഴിവുണ്ടായിട്ടും ഉപയോഗിക്കാതെ വെക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.
ചിത്ര : അത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ എനിക്കിപ്പോൾ അതിനൊരു ധൈര്യമില്ല.
അതുൽ : ഓക്കേ, സാരമില്ല ചിത്ര. ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല.പിന്നെ പാട്ടുകാരെ ഇഷ്ടമാണോ ?
അവൾ ചിരിച്ചു . പാട്ടുകാരെ ആർക്കാണ് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത് അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു, പക്ഷെ അവൾ റിപ്ലൈ അയച്ചു.
ചിത്ര : ഏയ് അങ്ങെനെ ഒന്നും ഇല്ല .. .
അതിനൊരു സ്മൈലി അവൻ റിപ്ലൈ അയച്ചു.
അവളും ചാറ്റ് നിർത്തി.
അങ്ങെനെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.
പിന്നീട് സംഭാഷണങ്ങൾ തുടർന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ചാറ്റുകൾ സജീവമായി. സംഗീതത്തെക്കുറിച്ചും സാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ അവർ സംസാരിച്ചു. ഗോകുലുമായി സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു തലം അതുലുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടെന്ന് ചിത്ര പതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതുലിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം മാസ്മരികതയുണ്ടായിരുന്നു.

കൊള്ളാമല്ലോ 🤭💃
തുടക്കം അടിപൊളി 👌👌👌 please Continue bro 😍
good keep it coming
nice start bro
ഇങ്ങനെ ഒരു കഥ തന്നതിന് നന്ദി.
ബാക്കി കഥ വായിച്ചിട്ട് പറയാം.❤️❤️