എന്നാൽ, ആ സന്തോഷത്തിനിടയിലും അവളുടെ ബാഗിനുള്ളിൽ കിടന്ന ഫോൺ നിർത്താതെ ശബ്ദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ ഗോകുലിന്റെ പേര് തെളിയുന്നത് ഫവാസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൻ കാർ പതുക്കെ ഒതുക്കി നിർത്തി.
“ചിത്രേ…” അവൻ ഗൗരവത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് നിന്റെ ഈ മൂഡ് ഒന്ന് മാറ്റാനാണ്. പക്ഷേ ഈ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖം വീണ്ടും മാറുന്നു. നമുക്ക് ഒരു ഡീൽ വെക്കാം… ഈ യാത്ര അവസാനിക്കുന്നത് വരെ നമ്മൾ ആരും ഫോൺ തൊടില്ല. ഇത് എനിക്കും നിനക്കും വേണ്ടിയുള്ള സമയം മാത്രമായിരിക്കണം. സമ്മതമാണോ?”
അവന്റെ ആ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ചിത്രയ്ക്ക് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ പിണങ്ങിയെന്ന് ഗോകുൽ കരുതട്ടെ എന്ന് വെച്ച് അവൾ ഫോൺ സൈലന്റ് ആക്കി ബാഗിന്റെ ഏറ്റവും അടിയിലേക്ക് വെച്ചു. തൽക്കാലം ഗോകുലിൽ നിന്നും അവന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ആ മോചനം അവൾ ആസ്വദിച്ചു.
യാത്രയുടെ ദൈർഘ്യം കൂടിക്കൂടി വന്നു. എസിയുടെ സുഖകരമായ തണുപ്പിൽ ചിത്ര പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. ഇടയ്ക്ക് കാർ വെട്ടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുലകൾ കുലുങ്ങുന്നത് അവന് കാണമായിരുന്നു . ഉറക്കത്തിലും ആ ഭംഗി അവൻ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടിയോടിച്ചു.
വൈകുന്നേരം സൂര്യൻ ചുവന്ന പട്ടുടുത്ത് കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അവർ വർക്കലയിലെ ക്ലിഫിൽ എത്തിയത്. ഫാവാസ് ഒരു നിമിഷം അരികിലായി ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന ആ സൗന്ദര്യത്തിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ അവളെ തട്ടിവിളിച്ചു.
അപ്പുറത്ത്, ഗോകുൽ പരിഭ്രാന്തിയിലായിരുന്നു. പല തവണ വിളിച്ചിട്ടും ചിത്ര ഫോൺ എടുക്കാത്തപ്പോൾ വൈകുന്നേരം അവൻ പാറുവിനെ വിളിച്ചു.
