അത് കണ്ടപ്പോൾ ചിത്രയുടെ കണ്ണുകളിലും ഒരു തിളക്കം മിന്നിമറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആ വസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ അവളെ ഒന്ന് സങ്കോചിപ്പിച്ചു.
“വാവ്… ചിത്ര, ഇത് നീ ഇട്ടാൽ ശരിക്കും സൂപ്പർ ഹോട്ട് ആയിരിക്കും!” ഫവാസ് ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി.
“പോടാ…,” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“സത്യമായിട്ടും! നമുക്ക് ഇത് വാങ്ങാം,” ഫവാസ് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട ഫവാസ്, ഇത് ശരിയാവില്ല. ഇതൊക്കെ ഗോവയിൽ ആണെങ്കിൽ ഓക്കെയാണ്, ഇവിടെ വർക്കലയിൽ പറ്റില്ല,” അവൾ തടസ്സവാദം പറഞ്ഞു.
“എന്താ ചിത്രേ നീ ഇങ്ങനെ? വർക്കലയും ഗോവയും തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ എന്ത് വ്യത്യാസമാ ഉള്ളത്? ചുറ്റും നോക്ക്, എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ നടക്കുന്നത്? ഇത് വർക്കല വൈബ് ആണ്,” ഫവാസ് അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“വാ നമുക്ക് പോകാം, വെറുതെ സമയം കളയണ്ട.” അവൾ അവനെ അവിടെ നിന്ന് വലിച്ചു പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് കരുതി.
പക്ഷേ ഫവാസ് അനങ്ങാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. “ഇല്ല, നമുക്ക് ഇത് വാങ്ങണം. പ്ലീസ്…” അവൻ വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു.
ഒടുവിൽ, ഫവാസ് പഴയതുപോലെ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. “പ്ലീസ് ചിത്രേ… നിന്നെ ഈ വസ്ത്രത്തിൽ ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്. നീ ഇത് വാങ്ങണം.
പ്ലീസ് പ്ലീസ്… “ അവൾ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലായി. അവന്റെ ആ കുട്ടിക്കളിയും നിർബന്ധവും അവളെ ചിരിപ്പിക്കുകയും ഒപ്പം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തു.
ആളുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുമെന്നായപ്പോൾ “ശരി ശരി… വാങ്ങാം. പക്ഷേ വാങ്ങിയിട്ട് എന്തിനാ? എനിക്ക് ഇത് ധരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകേണ്ടതല്ലേ?” അവൾ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു.
