ആ ചോദ്യത്തിന് കാത്തിരുന്നത് പോലെ ഫവാസ് മറുപടി നൽകി. “അപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ ഒരു സത്യം പറയാം. ഞാൻ ഇവിടെ നേരത്തെ തന്നെ ഒരു റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…”
ആ വാക്ക് കേട്ടതും ചിത്ര ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു. “എന്ത്? റൂമോ? ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഇന്ന് തന്നെ തിരിച്ചു പോകണമെന്ന്? നീ എന്തിനാ എന്നോട് ചോദിക്കാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്?”
“വോ വോ… ചിത്രേ, നീ കൂളാകൂ… ദേഷ്യപ്പെടാതെ,” ഫവാസ് അവളെ അനുനയിപ്പിച്ചു. “നീ വരാമെന്ന് പറയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ഞാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തതാ ഇത്. വെറുതെ സീൻ ഉണ്ടാക്കണ്ട. പിന്നെ നീ ഈ ഡ്രസ്സിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ… നിനക്ക് റൂമിൽ പോയി ഇത് ചേഞ്ച് ചെയ്യാം. ഞാൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് വരില്ല, സത്യം. നീ ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ധരിച്ച് കാണിച്ചാൽ മതി. നിനക്ക് കംഫർട്ടബിൾ അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല .”
അവന്റെ ഓരോ അപേക്ഷയ്ക്കും മുന്നിൽ അവളുടെ പ്രതിരോധങ്ങൾ തകർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഫവാസിന്റെ കൂടെ ആ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാകുന്നത് വലിയൊരു റിസ്ക് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്ന അവന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ വഴങ്ങി.
“ശരി… വരാം. പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, വാക്ക് മാറരുത്,” അവൾ പറഞ്ഞു.. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രയാകട്ടെ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെക്കാൾ വലിയൊരു ആവേശത്തിലേക്ക് പതുക്കെ വീഴുകയായിരുന്നു. ചിത്രയ്ക്ക് തന്റെ ഉള്ളിൽ ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫവാസ് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെയാണ്—വാശി പിടിച്ചും ഇണങ്ങിയും തനിക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ അവൻ സാധിച്ചെടുക്കുന്നു. അവന്റെ ആ കുസൃതിയും ആത്മവിശ്വാസവും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
