“ചിത്രേ… നമുക്ക് വീക്കെൻഡ് വർക്കല വരെ ഒന്ന് പോയലോ?? . കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ചോദ്യങ്ങളില്ലായിരുന്നു, വെറുമൊരു തീരുമാനം മാത്രമായിരുന്നു.
ചിത്ര ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു. “വർക്കലയോ? ഇപ്പോൾ പെട്ടെന്ന്…”
“വേറെ ഒന്നും പറയണ്ട. നമുക്ക് കുറച്ചു സമയം തനിച്ചു വേണം. നമുക്കിടയിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ബാക്കിയുണ്ട്.” അവൻ സംസാരം നിർത്തി.
രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിൽ ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു കടൽ പോലെ ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രയ്ക്ക് ചോദിക്കാനുണ്ടായിരുന്നത് ഒന്നുമാത്രം—താൻ മറ്റൊരുവന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടും, തന്റെസ്വഭാവത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടും അവൻ എന്തുകൊണ്ട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവൻതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാത്തത്? അവളുടെ കുറ്റബോധം അവനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരുതരം ഭയമായി മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ ഗോകുലിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു. അവൾ ചതിച്ചു എന്ന സത്യം അവനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അവളുടെ ആ മാറ്റങ്ങൾ അവനിൽ ഉണർത്തിയ ഇരുണ്ട ഫാന്റസികളാണ് അവനെ നയിച്ചത്. അവളിലെ ആ പുതിയ വശ്യത ഇനിയും അനുഭവിച്ചു തീർക്കാൻ അവന് ക്ഷമയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉടനെ അവളെ ഒന്ന് കാണാൻ, ഏതൊരു പുരുഷനും ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്ന അവളുടെ ശരീരത്തെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കാൻ അവൻ അത്രമേൽ കൊതിച്ചു.
വർക്കലയിലേക്കുള്ള ആ യാത്ര വെറുമൊരു വിനോദയാത്രയായിരുന്നില്ല. അവർക്കിടയിലെ രഹസ്യങ്ങളുടെ ഭാരവും, അടങ്ങാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ആസക്തികളും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു അത്.
