ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം, മുറ്റത്തെ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ചേട്ടൻ പതുക്കെ ആ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു. “നമുക്ക് എബ്രഹാമിനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചാലോ? അവൻ നല്ലൊരു പയ്യനാണ്. നമ്മളോടൊപ്പം അവൻ ചേരുന്നത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകുമോ?” ചേട്ടൻ ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
ചേച്ചി ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. “ചേട്ടാ… എന്തൊക്കെയാ നിങ്ങൾ ഈ ആലോചിക്കുന്നത്? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. ജെറി വന്നപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഒരുപാട് മാറിയില്ലേ? ഇനി മറ്റൊരാൾ കൂടി…” അവളുടെ വാക്കുകൾ ഇടറി.
ജെറി അവളുടെ കൈകൾ മൃദുവായി പിടിച്ചു. “ചേച്ചി, ഇത് നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. എബ്രഹാം നിന്നെ ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ നോക്കും. അവന്റെ കൗമാരത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പും പ്രണയവും നിനക്ക് പുതിയൊരു അനുഭൂതിയാകും. ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും.”
ചേച്ചി കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദയായി ഇരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ തലയാട്ടി. ആ സമ്മതത്തിൽ ലജ്ജയും ഒപ്പം ഒരു പുതിയ പ്രണയത്തിനായുള്ള ആകാംക്ഷയും ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം വൈകുന്നേരം എബ്രഹാം അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി. വെള്ള ഷർട്ടും ജീൻസും ധരിച്ച അവൻ കൂടുതൽ സുന്ദരനായി തോന്നി. ചേച്ചി അന്ന് ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. മുടിയിൽ ഒരു തുണ്ട് മുല്ലപ്പൂവ്. അവൾ ചായയുമായി വന്നപ്പോൾ എബ്രഹാമിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു.
“നമസ്കാരം… നിങ്ങൾ ഇത്ര സുന്ദരിയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല,” എബ്രഹാം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് ബഹുമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവന്റെ ആത്മാർത്ഥത നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ചേച്ചിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ പതിഞ്ഞു.
bro, നല്ല കഥകൾ ആണ്. പക്ഷേ കുറച്ച് effort ഇട്ടു കൂടെ? ഒന്ന് നാടൻ ഭാഷ ആക്കിയാൽ വളരെ നല്ല കഥയാകും. ഇവിടെ സംഭാഷണങ്ങൾ പലതും പക്കാ ഫോർമൽ ആകുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൻ്റെ ഫീൽ തന്നെ പോകുന്നു. നമ്മുക്ക് അതിൻ്റെ ഫീൽ കിട്ടണം എങ്കിൽ പച്ചക്ക് നല്ല നാടൻ ഭാഷ വേണം. അതായത് സാഹിത്യം ഒഴിവാക്കണം എന്ന്.