ഫോട്ടോകൾ പോസ് ചെയ്തിട്ടില്ല. ശരിക്കും ,ഫിൽട്ടർ ആവശ്യമില്ല. അവളുടെ ചിരി- അത് ശുദ്ധമായിരുന്നു – അവൾക്ക് ഒന്നും പിടിച്ചുനിർത്തേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്തതുപോലെ.പിന്നീട് ബാൽക്കണിയിൽ വച്ച് , അയഞ്ഞ കോട്ടൺ ഷർട്ടിൽ അവൾ റെയിലിംഗിന് സമീപം നിന്നു. പുഴയിൽ നിന്നു വരുന്ന കാറ്റ് അവളെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു – പക്ഷേ ആ കാഴ്ചയല്ല പ്രധാനം.അവൾ എത്ര നിശ്ചലമായി കാണപ്പെട്ടു എന്നതാണ് പ്രധാനം.
ഒരിക്കൽ എന്നപോലെ, അവൾ ഒന്നും സന്തുലിതമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല – അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെയെങ്കിലും മുന്നിൽ സ്വയം തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. അവൾ ,അവൾ തന്നെ ആയി, എന്റെ ലതി ആയി, ഞങ്ങളുടെ മാത്രം സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു…
തുറന്ന ബാൽക്കണി വാതിലിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന കാറ്റിലേക്ക് അവളുടെ മുഖം തിരിഞ്ഞു, സൂര്യൻ അസത്യമിച്ചു വരുന്ന വെളിച്ചം അവളുടെ അയഞ്ഞ ഷർട്ടിന്റെ അരികിൽ സ്പർശിച്ചു, തുണി അവളുടെ തോളിൽ കഷ്ടിച്ച് പറ്റിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ ഷർട്ടിന്റെ ഒരു ബട്ടൺ തുറന്നു കിടന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൾ നിന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ പിന്നിൽ നിന്നു, ക്യാമറ ഇപ്പോൾ താഴ്ത്തി – ഇനി ക്ലിക്കു ചെയ്യുന്നില്ല, അനുഭവിക്കുന്നു. പിന്നെ… ഞാൻ അത് യാന്ത്രികമായി സംഭവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് കണ്ടെത്തി – ആദ്യം പതുക്കെ – ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല – പക്ഷേ അവൾ പിന്മാറിയില്ല. പകരം, ഒരു ശാന്തമായ നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. “സമീ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു – പകുതി മുന്നറിയിപ്പ്,
