“ഇല്ലടാ, ഞാൻ പറയില്ല. നീ അതോർത്തു പേടിക്കണ്ട.”
“അപ്പൊ ശരിയാടാ എനിക്ക് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. ബൈ… പിന്നെ ഒരു ദിവസം നമ്മക്ക് ഒന്ന് വിശദമായി കാണാം?
എടാ നീ ഓക്കേ അല്ലെ? “
“ആട. ഞാൻ ഒക്കെയാണ്. നീ വിട്ടോ.”
ഞങ്ങൾ കൈകൊടുത്തു പിരിഞ്ഞു. അവൻ പോകുമ്പോൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു, “നീ ഒക്കെയാണല്ലോ രാഹുലേ? മുഖം കണ്ടിട്ട് ശരിയല്ല അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്.”
“അട സീൻ ഇല്ല.” ഒരു കപട ചിരിയോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവൻ എന്നെ നോക്കിയത് വലിയ സഹതാപത്തോടെയായിരുന്നു. അവൻ ആ കഥ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്ക് ആ നോട്ടത്തിൽ നിന്നും, അവന്റെ ആ സംസാരത്തിൽ നിന്നും തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
****
കൊച്ചിയിലെ ആ തിരക്കുള്ള നടപ്പാതയിലൂടെ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ വെപ്രാളത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് രണ്ട് വശത്തേക്കും ആടി ഉലയുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരത്തെ മാനസിക സംഘർഷത്തിന് ശേഷം “ഇതൊരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല” എന്ന ചിന്ത അവസാനം വിജയിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് ആ പാർട്ടിയുടെ രാത്രിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ആഴത്തിൽ വീണ്ടും ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. അന്ന് കാര്യമാക്കാതിരുന്ന പല ചെറിയ കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞു കയറി വന്നു.
ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ പോകാൻ ശ്രമിച്ച ആ നിമിഷം… മായ ആന്റിയുടെ ആ ശബ്ദം: “രാഹുലേ, അപ്പുറത്തെ വശത്തു മറ്റൊരു ബാത്റൂം ഉണ്ട്, അവിടെ പോയിക്കോ.”
സത്യത്തിൽ അതിന് മുൻപ് കുറേ നേരത്തേക്ക് ഞാൻ അമ്മയെ അവിടെയൊന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല. വീണ്ടും, വീണ്ടും ആലോചിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറോളം അമ്മ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
