ഇതൊരു ഒരാഴ്ച മുൻപ് നടന്ന കാര്യമാണെങ്കിലും ആ രാത്രിയിലെ ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്.
അന്നത്തെ ദിവസം ആ പാർട്ടിക്ക് പോവാനായി ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങും മുൻപ് നടന്ന ആ ചെറിയ തർക്കം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് പതിയെ ഓടി വന്നു.
”രാഹുലേ, നീ എന്തിനാടാ ഈ പഴയ ടീഷർട്ട് ഇട്ട് വരുന്നത്? അതൊന്നു മാറ്റി ആ നീല ഷർട്ട് ഇട്ടുകൂടെ?” അമ്മ ചോദിച്ചു.
”എന്തിന്? ഇങ്ങനത്തെ സിമ്പിൾ ഡ്രസ്സ് ആണ് അമ്മേ ഇപ്പൊ ആൾകാർക് ഇഷ്ടം. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്നെയിപ്പോ അവിടെ ആര് ശ്രദ്ധിക്കാനാണ്?” ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
”അവിടെ എന്റെ ഓഫീസിലെ എല്ലാവരും വരുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല നിന്റെ അച്ഛന്റെ ചില കൂട്ടുകാരും ഉണ്ടാവും. നീ ഇങ്ങനെ നടന്നാൽ അവർ എന്ത് വിചാരിക്കും? ഒരു പക്വത വേണ്ടേ നിനക്ക്?”
”അമ്മയുടെ ഓഫീസിലെ ആൾക്കാരെ എനിക്ക് അത്ര പരിചയമൊന്നുമില്ലല്ലോ. പിന്നെ അമൽ അവിടെ ഉണ്ടാവുമല്ലോ, തത്കാലം അവനെ മാത്രം കണ്ടാൽ മതി എനിക്ക്.”
”അമലിനെ നിനക്ക് അറിയാം, ശരിയാണ്. പക്ഷേ മായയും അവിടെ അവിടെ ഉണ്ടാവും,” അമ്മ പറഞ്ഞു.
”മായ ആന്റിയോ?” ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “അവർക്ക് എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ എവിടെയാ സമയം. എന്റെയടുത്തു അവരുടെ ആ ഗമ കണ്ടിട്ടില്ലേ? ഞാൻ ഇപ്പോഴും വെറുമൊരു കുട്ടിയാണെന്ന് ആന്റിയുടെ വിചാരം. തന്നെയുമല്ല എന്നോട് വലിയ പുച്ഛവും ആണെന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.”
”അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല. നീ അത് അവരോട് സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. സത്യത്തിൽ മായയ്ക്ക് നിന്നെ വലിയ കാര്യമാണ്.”
