ഓരോന്ന് ഓർത്തു ഹരിക്കു തല കറങ്ങുന്നതു പോലെ തോന്നി . അവൻ അടുത്തുള്ള സോഫയിൽ തലയിൽ കൈ വച്ച് ഇരുന്നു കരഞ്ഞു . ഇത് കണ്ട പാറുവിന്റെ കരച്ചിൽ കുറച്ചുകൂടെ ശക്തമായി മാറി ..എത്ര നേരം അവർ അങ്ങിനെ ഇരുന്നു കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും എന്നറിയില്ല .. “ ഹരിയേട്ടാാ … ”
കൊറേ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പാറു സകല ധൈര്യവും സംഭരിച്ചു പതിയെ വിളിച്ചു
” മിണ്ടരുത് കൂത്തിച്ചി നീ !!!” മറുപടിയായി ഹരിയുടെ വായിൽ നിന്നും ഒരു അലർച്ച ആണ് ഉയർന്നത്
പേടിച്ചു മരവിച്ചു പോയ പാറു പിന്നീട ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല
പിന്നെയും മണിക്കൂറുകൾ കടന്നു പോയി. ഒരു വിധത്തിൽ സ്വബോധം തിരിച്ചു വന്നതിനു ശേഷം ഹരി പതിയെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു പാറുവിന്റെ അരികിൽ പോയി ഇരുന്നു .
” എനിക്ക് നിന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉണ്ട് പാറു ..പക്ഷെ എനിക്ക് അതിനു കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല ..അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ വച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാം ..നമുക്ക് പിരിയാം …നാളെ തന്നെ നാട്ടിലേക്കുള്ള ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റ് ഞാൻ ബുക്ക് ചെയ്യാം ..നീ തിരികെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയ്കൊള്ളു ” ഹരി നിർവികാരനായി അവളോട് പറഞ്ഞു .
പാറു ദയനീയമായി ഹരിയെ നോക്കി പിന്നീട മുഖം പൊത്തി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു ” എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കല്ലേ ഹരിയേട്ടാ ….എന്നോട് ക്ഷമിക്കു …..എനിക്ക് നിങ്ങളില്ലാതെ ഒരു നിമിഷം ജീവിക്കാനാകില്ല ” കരച്ചിലിനിടയിൽ അവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
“ആരാ ഈ അനീഷ് ?? നിങ്ങൾ എത്രകാലമായി റിലേഷൻ ആരംഭിച്ചിട്ട് ” ഹരി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു
