രാജ്മോഹൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചു. “സണ്ണിയും വക്കീലും കളിക്കുന്നത് പഴയ രീതിയിലാണ്. നമുക്ക് പുതിയ രീതിയിൽ കളിക്കാം. നെൽസൺ… നീ ആ പാണ്ടികശാലയിലേക്ക് സണ്ണിയെ പറഞ്ഞയക്ക്. പക്ഷേ അവിടെ സണ്ണി വിചാരിക്കുന്നതല്ല നടക്കാൻ പോകുന്നത്.”
“എബി വരുന്നത് വർഷയെ രക്ഷിക്കാനാണ്. പക്ഷേ വർഷയെ നമ്മൾ സണ്ണിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു,” നെൽസൺ തന്റെ തോക്ക് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പാണ്ടികശാല: രാത്രി 11 മണി
എബി പാണ്ടികശാലയിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. സണ്ണി അവിടെ വർഷയെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ എബി അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച മറ്റൊന്നായിരുന്നു. സണ്ണി അവിടെ തനിച്ചാണ്. വർഷ അവിടെയില്ല!
“എവിടെടാ വർഷ?” എബി സണ്ണിയുടെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചു.
“എടാ… ഞാൻ അവളെ കാറിലല്ലേ കൊണ്ടുവന്നത്. അവർ… അവർ അവളെ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു,” സണ്ണി പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു. സണ്ണിക്കും കാര്യം മനസ്സിലായിട്ടില്ല. അവനെ രാജ്മോഹനും നെൽസണും ചതിക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് പാണ്ടികശാലയുടെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും ചുവന്ന ലേസർ ലൈറ്റുകൾ അവരുടെ നെഞ്ചിന് നേരെ വന്നു. മുകളിൽ നിന്ന് മയൂരിയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
“എബി… സണ്ണീ… നിങ്ങളുടെ ഈ ചെറിയ കളികൾ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു. രാജ്മോഹൻ സാറിന് നിങ്ങളെ രണ്ടാളെയും ആവശ്യമില്ല. സണ്ണീ, നിന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത് ഹാരിസ് സാറല്ല, ആ സത്യം എബിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ അത് നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലെന്ന് മാത്രം.”
സണ്ണി തകർന്നുപോയി. അവൻ എബിയെ നോക്കി. എബിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദുഃഖമായിരുന്നു. “സണ്ണീ… എനിക്ക് ഇത് നിന്നോട് പറയണമായിരുന്നു. പക്ഷേ വക്കീൽ നിന്നെ ബ്രെയിൻവാഷ് ചെയ്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.”
