Curious case 3 [Willie Beamen] 79

ഭുവനചന്ദ്രൻ മുഖത്തെ കണ്ണട എടുത്തു മാറ്റികൊണ്ട് ഞങ്ങളെ മുന്നിനെയും നോക്കി.”പോകോ”.

ആദ്യ ഇറങ്ങി പോയത് സന്ദീപ്പു ഇഷനുമായിരുന്നു അവരുടെ പുറകെ ടീച്ചമാരും.

അശോകൻ സാറും നൗഷാദ് സാറും ഇവിടെ തന്നെ നിന്നും.

“സാർ ഈ പയ്യൻ, ഇറങ്ങി പോയവന്മാരുടെ ഫാമിലി “. നൗഷാദ് സാർ പേടിയോടെ എന്നെയും പ്രൻസിപ്പളേയും നോക്കി.

“എബി,ഇത് അശോകൻ, നൗഷാദിനെ നിനക്ക് അറിയാല്ലോ”.

“അങ്കിൾ ഞാൻ പോകുവാണ് “.ഒരു ക്ലാസ്സ്‌ തല്ലിപൊളിച്ച എന്നിക്ക് സസ്പെൻഷൻ തരാതെ സേഫ്യാക്കിയ പ്രിൻസിപ്പാൾ ചന്ദ്രൻഅങ്കിൾ നമ്മടെ ഒരു ഫാമിലി ഫ്രണ്ട് കൂടെയാണ്.

റൂമിൽ നിന്നിരുന്ന സാറുമാരെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു ഞാൻ ഇറങ്ങി.

കോളേജ് നിഷ്ശബ്ദം.

എന്റെ പ്രേതിക്ഷ പോലെ പുറത്തു ട്രിസ നിൽക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താണ് കൊച്ചുമുതലാളിയുടെ അവഗമന ഉദ്ദേശം “. ഇവൾക്കും എന്നോട് പുച്ഛം തന്നെ.

“ദുരുദ്ദേശമില്ല,പഠിക്കണം “.മുഖത്തേക്ക് സൺഗ്ലാസ് എടുത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു.

” നാണമില്ലല്ലോ “.അത്രയും പറഞ്ഞു ട്രിസ പോയി.

നാണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു.

അവൾക്ക് എന്തുവേണേലും പറയാം.ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒരു കള്ളം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടു ഉള്ളത് ഇനിയും പറയുന്നതും ആ കള്ളം മാത്രമായിരിക്കു.എന്റെ പ്രായതിനെ കുറിച്ചാണ്.

എന്തിനായിരുന്നു ഈ ഷോ.

ഇഷാനെ തല്ലിയത് എന്നിക്ക് വേണ്ടിയാണ്.

അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് വേണ്ടെന്നു വെച്ച ഇവന്മാർക്ക് വേണ്ടി ഒരു ക്ലാസിലെ മുഴുവൻ പിള്ളാരെയും എടുത്തിട്ട് ഇടിക്കുമോ.

ഇന്നു ക്ലാസ്സിൽ പോകണ്ട.കോളേജിന്റെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു മല്ലിക കൊള്ളാം പെണ്ണിന്റെ ആ നോട്ടം.