ഡാനിയുടെ മമ്മിയും ക്രിസ്റ്റിയും 2 [സ്മിത] 1766

ഫിലിപ്പ് അവള്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് എന്ന് സമ്മതിച്ചു.

“ഓക്കേ..ശരി ആരും നിന്നെ ഈ വേഷത്തില്‍ കാണില്ല…”

അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“അവനെ കാണാന്‍ പോകുമ്പം എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുന്നേ? അവനു മനസ്സിലാകത്തില്ലേ നീ ഷഡ്ഢിയും ബ്രായും ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല എന്ന്?”

സെലിന്‍ കഴിയുന്നത്ര ശന്തയാകാന്‍ ശ്രമിച്ചു. എന്നിട്ടും അവള്‍ക്ക് പുഞ്ചിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല അയാളുടെ ചോദ്യത്തിനു മുമ്പില്‍.

“കഴിഞ്ഞ പ്രാശം അച്ചായന്‍ കണ്ടതല്ലേ?”

തെരുവു വിളക്കുകളുടെ പ്രകാശത്തിലൂടെ, ഇരുട്ടിലൂടെ കാര്‍ മുമ്പോട്ട്‌ കുതിക്കവേ അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“അവനെന്തൊക്കെയാ എന്‍റെ കുണ്ടിയേലും മൊലേലും കാണിച്ചു കൂട്ടിയതെന്ന്? ഡ്രസ്സിന്‍റെ പൊറത്ത് കൂടി പിടിച്ച് ഞെക്കിയിട്ട് മൊലയ്ക്കൊക്കെ കണ്ടമാനം പെയിന്‍ ആരുന്നു. അച്ചായനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിലെന്നെ ഉള്ളൂ. അത് പോലെ പ്രാന്ത് കേറി കുണ്ടിക്ക് പിടിച്ച് ഞെക്കീട്ട് നല്ല ഒരു പാന്‍റ്റിയാ കളഞ്ഞേ…അവന്‍റെ പാറ പോലത്തെ കൈകൊണ്ടു പിടിച്ചിട്ട്…എന്‍റെ ബ്രായും പാന്‍റ്റീം ഒക്കെ ഇച്ചിരെ വിലയുള്ളതാ…അതുകൊണ്ടാ അടീല്‍ ഒന്നും ഇടാത്തെ…”

അവള്‍ പറയുന്നതില്‍ കാര്യമുണ്ടെന്നു ഫിലിപ്പിന് തോന്നി.

“നിന്‍റെ മൊല രണ്ടും കണ്ടമാനും മുമ്പോട്ട്‌ തള്ളി തുറിച്ചാ കെടക്കുന്നെ,”

അവളുടെ മാറിലേക്ക് നോക്കി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“സാരമില്ല.”

മാറിലേക്ക് സ്വയം നോക്കി അവള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇച്ചിരെ എടുത്ത് കാണിക്കുന്നുണ്ട് മൊല. ആരും കാണുന്നില്ലല്ലോ അച്ചായാ. അതുകൊണ്ട് കൊഴപ്പമില്ല…”