ഡാനിയുടെ മമ്മിയും ക്രിസ്റ്റിയും 4 [സ്മിത] 131

“എന്‍റെ അച്ചായാ എന്നാ ഈ പറയുന്നേ?”

അവള്‍ അസഹീനമായ ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ ചോദിച്ചു.

“എങ്ങനെ തോന്നി അങ്ങനെയൊക്കെ ഓര്‍ക്കാന്‍? എന്നെ അങ്ങനെയാണോ കരുതീത്?             ഞാന്‍ ആ ടൈപ്പ് ആണെന്ന് വിചാരിച്ചോ? നമ്മടെ മോന്‍റെ ഒരു പ്രോബ്ലം വന്നപ്പം അത് സോള്‍വ് ചെയ്യാന്‍ വേറെ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗോം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ അവനെ അനുസരിച്ചു..അത് അവിടം കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു…”

സെലിന്‍ നിര്‍ത്തി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“പിന്നെ അവന്‍റെയടുത്ത് ഹാപ്പി ആയി ബീഹേവ് ചെയ്തെ എന്നേത്തിനാന്ന് വെച്ചാ?  റൂഡ്‌ ആയിട്ട് നിന്നാ അവനു പെട്ടെന്ന് …പെട്ടെന്ന് പോകത്തില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടാ…എന്നിട്ടും മൂന്ന് നാല് മണിക്കൂര്‍ എടുത്തു അവന്‍..ഞാന്‍ വിചാരിച്ചോ അവനെന്നെ ശരിക്കും എല്ലാടത്തും ബോഡീലെ ഒരു ഭാഗം പോലും ബാക്കി വെക്കാതെ ചെയ്യാനാന്ന്? ഹാപ്പി ആയിട്ടും നാല് മണിക്കൂര്‍! അപ്പം ഇഷ്ട്ടക്കേട് കാണിച്ചാരുന്നേലോ? നേരം വെളുത്താലും വരാന്‍ പറ്റുവാരുന്നോ?”

സെലിന്‍ പറയുന്നത് ശരിയാണ് എന്ന് ഫിലിപ്പിന് തോന്നി.

“അച്ചായന്‍ എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവാ…”

മാറില്‍ കിടന്ന താലി ഉയര്‍ത്തിക്കാണിച്ച് സെലിന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഡാനി നമ്മടെ മോനും…നിങ്ങളാ എന്‍റെ ലോകം…നിങ്ങക്ക് എന്തേലും പറ്റിയാ അന്ന് തീര്‍ന്നു ഞാന്‍…”

അയാള്‍ അവളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു.

വീണ്ടും നെറുകയില്‍ ഉമ്മ വെച്ചു.

അവള്‍ അയാളോട് പറ്റിച്ചേര്‍ന്നു കിടന്നു.

“എഹ്? ഇതെന്നാ ഇങ്ങനെ?”