ദീപ്തി [Ajitha] 474

അത്‌ കേട്ടതും രാഘവൻ പൊട്ടി ചിരിച്ചു.

“പറിയാണ്”

അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിട്ട് തോളിൽ കൂടി കൈയ്യിട്ട്. അവളിൽ നിന്നും യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല.

“ ട, നീ എന്നാലും എങ്ങനെ ഇത് ഒപ്പിച്ച്, അടിപൊളി സാധനം ആണല്ലോ “

അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് തഴുകി.

“ രാഘവ, അവളൊരു പാവം കൊച്ചാണ് “

“ ആണോ, ഞാനും പാവമാണെടാ “

അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ ഒന്ന് മാണത്തു നോക്കി

“ ഹോ, അടിപൊളിയാണല്ലോ ഇവളുടെ മണം”

അവളുടെ ശരീരം ഉയർത്തോലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ അയാളുടെ കൈയ്യിൽ ഇരുന്ന കുപ്പി എടുത്ത് പഴയ ഡെസ്കിൽ വച്ചിട്ട്, അയാൾ അവിടുള്ള ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്ന്.

“ അളിയ, എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്, നമ്മളെയൊന്നു പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുക്ക് “

കേശവൻ ബലമില്ലാത്ത ശബ്ദത്തിൽ ദയനീയമായി അവളെ നോക്കികൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു.

“ഇതെന്റെ കൂട്ടുകാരനെ, പേര് രാഘവൻ “

“ ഹ, മോൾടെ പേരെന്താ “

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു :- “ ദീപ്തി “

“ ആ, നല്ല പേരാണല്ലോ, വീടെവിടാ? “

“എറണാകുളം “

“ ഇവിടെ എന്താ കൊച്ചേ “

“ ഞാൻ ടെക്‌നോപാർക്കിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ് “

“ ആ കൊള്ളാം “

“ ഇവനുമായി എങ്ങനെ അടുത്തു “

“ എനിക്കൊരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റിയപ്പോൾ അങ്കിൾ ആണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആക്കിയത് “

“ ഓ, ആ കളി എത്രവരെ ആയി അല്ലേ “

അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല

“ ആ അതൊക്കെ പോട്ടെ, നീയെന്നെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ല, ഇങ്ങു അടുത്ത് വാ”

അവൾ കേശവനെ നോക്കി, അയാൾ കണ്ണുകൊണ്ടു ചെല്ലാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൾ പതിയെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു നിന്നു. അയാൾ അവളെ പിടിച്ചു ബെഞ്ചിൽ ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് അവിടെ ഇരുന്ന രണ്ടു ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് മദ്യം തുറന്നു ഒഴിച്ചു. വെള്ളവും ഒഴിച്ചിട്ടു