ദീപ്തി [Ajitha] 474

“ ആ ശെരി മോളെ “

“ അവരുടെ തൊട്ട് അടുത്തു ഒരു ചായ കട ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ അവിടേക്ക് കയറി. ചായയും കടിയും കുടിച്ചു. ഓരോരോ വിശേഷം പറഞ്ഞിട്ട് അവർ അന്ന് പിരിഞ്ഞു. പിന്നീടൊക്കെ അവൾ അയാളെ കാണുമ്പോൾ ചായകുടിക്കാൻ കൂടുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവർ തമ്മിൽ നല്ല സൗഹൃദം ആയി. ഒരു ദിവസം അവൾ അയാളെ കാണുന്നത് ഒരു ഇട വഴിയിൽ വച്ചായിരുന്നു. അവൾ വണ്ടി നിർത്തിട്ട്,

“ എന്താ അങ്കിളെ എവിടെ “

“ ഇവിടെ അടുത്താണ് എന്റെ വീട് “

“ ആഹാ , അപ്പോൾ എന്നെ ക്ഷേണിക്കുന്നില്ലേ “

“ മോള് വാ, “

അവൾ വണ്ടി റോഡ് സൈഡിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് അയാളുടെ കൂടെ പോയി അവർ നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട് “

“ ഞാൻ മാത്രമേ ഒള്ളൂ “

“ അപ്പോൾ മക്കളും ഭാര്യയുമൊക്കെ “

“ അവർക്കൊന്നും എന്നെ വേണ്ട, അതുകൊണ്ടു ഞാൻ ഒറ്റക്ക് താമസികുവാ “

ഒരു ഇപ്പോൾ ഇടിഞ്ഞു വീഴും എന്നാ രീതിയിൽ ഉള്ള വീടിന്റെ അടുത്തെത്തി.

“ മോളെ ഇതാണ് എന്റെ വീട് “

ആ വീടിന്റെ താഴ് വശത്തുകൂടി ഒരു തോടും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിറയെ വള്ളവും ഉണ്ട്‌. ഇതൊക്കെ കണ്ട ദീപ്തിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ടം ആയി ആ സ്ഥലം.

“ ഉം, കൊള്ളാം നല്ല അമ്പിയൻസ്, “

“ മോളെ ഒന്ന് നിന്നാൽ കട്ടൻ ഇട്ടു തരം “

“ ഓക്കേ “

“ മോളിന്നാൽ അകത്തേക്ക് വാ “

അയാള് കതക് തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറി, പിറകെ അവളും കയറി, ഒരു പഴയ തടി കസേര ചൂണ്ടി കാണിച്ചിട്ട്

“മോളെ, അതിൽ ഇരുന്നോളു “

അവൾ കസേരയിൽ ഇരുന്നു, ആകെ 2 റൂമേ അവിടെ ഉള്ളു, അയാൾ പെട്ടെന്നു പോയി കട്ടൻ കാപ്പിയിട്ടു കൊണ്ടു വന്നു. അവൾ അത് കുടിച്ചു കൊണ്ടു.