ദീപ്തിയുടെ പരിണയം

Deepthiyude Parinayam | Author : Frk

“ദീപ്തി, ആ വെള്ളം ഒന്ന് ചൂടാക്കിയേ, നല്ല ക്ഷീണം”, അപ്പച്ചന്റെ വിളി കേട്ടു ഞാൻ പാതി മയക്കത്തിൽ നിന്നും എണീറ്റു. എന്റെ പേര് ദീപ്തി ജോർജ്‌, വയസ്സ് 19 . ഞാനും 18 വയസുള്ള എന്റെ അനിയനും അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും അടങ്ങുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു കുടുംബം.

എറണാകുളം കാക്കനാട് ആണ് ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു വീട്.

അപ്പച്ചൻ ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽസ് എന്ന വല്യ മരുന്ന് കമ്പനിയുടെ ചുരുക്കം ചില ഡ്രൈവർമാരിൽ ഒരാളാണ്. അമ്മച്ചി വീട്ടുജോലിയും.

അപ്പച്ചന്റെ ഒരാളുടെ വരുമാനം മാത്രമാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ഏക ആശ്രയം. മരുന്നു കമ്പനിയുടെ ഡ്രൈവർ ആയത് കൊണ്ടായിരിക്കും +2 കഴിഞ്ഞു അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും എന്നെ ഡി-ഫാർമസി പഠിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചത്. അപ്പച്ചന്റെ ഒരു വല്യ സ്വപ്നമാണ് സ്വന്തമായി ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പ്.

ഒരുപാട് തിരച്ചിലുകൾക് ഒടുവിൽ അപ്പച്ചൻ ബാംഗ്ലൂരിൽ ഉള്ള സി എം ആർ കോളേജ് ഓഫ് ഫാർമസിയിൽ എനിക്ക് അഡ്മിഷൻ റെഡി ആക്കി തന്നു, പക്ഷെ വിചാരിച്ചത് പോലെ ആയിരുനില്ല കാര്യങ്ങൾ. ഒരു വർഷത്തെ കോളേജ് ഫീ, മെസ്സ് ഫീ, എല്ലാം കൂടി 1 ലക്ഷത്തി 30000 രൂപ ആയിരുന്നു.

അപ്പച്ചൻ ബാങ്കിൽ നിന്നും വിദ്യാഭ്യാസ വായ്പ്പ എന്റെ പേരിൽ എടുത്തു. എന്നെ അവിടെ ചേർത്തു. ബന്ധുക്കൾക്ക് എല്ലാം എതിർപ്പായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂർ എന്നാൽ പിഴയാകാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം എന്നാണ് അവരുടെ ഒക്കെ വിചാരം.

അങ്ങനെ എന്നെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ബാംഗ്ലൂരിൽ കോളേജിൽ ചേർത്തു. 1 വർഷം കഴിഞ്ഞു. ഒരു മുന്നറിയിപ്പുപോലും ഇല്ലാതെ ആണ് കോളേജ് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ 30000 രൂപ കൂടി കൂട്ടിയത്. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ വെക്കേഷന് നാട്ടിൽ വന്നതാണ്. പക്ഷെ 30000 രൂപ ഇല്ലാതെ ഇനി തിരികെ പോകാനും സാധിക്കില്ല.