“ആ കാരണമറിഞ്ഞാ അതൂടെ നമുക്ക് പരിഹരിക്കാം… അമ്മക്കറിയുന്നതാണെങ്കിൽ എന്നോട് പറയാം… “..
ശ്രീനി പറഞ്ഞത് ഒരു നിമിഷം ചിത്രയൊന്ന് ചിന്തിച്ചു..
എന്ത് പറയും… ?..
“ അത്… അവൾക്കവൻ
പോര ശ്രീനീ… “..
അത് പറഞ്ഞ് തീർന്നപ്പോഴേക്കും ചിത്രയുടെ രണ്ട് വിരലുകൾ പൂറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു..
“ പോരാന്ന് പറഞ്ഞാ… ?”..
“ അത് തന്നെ… അവനൊരു തണുപ്പനാ…”..
പൂറ്റിലേക്ക് പതിയെ വിരൽ കയറ്റിയിറക്കി ചിത്ര പറഞ്ഞു..
“ എന്ന് രമ്യ, അമ്മയോട്
പറഞ്ഞോ… ?”..
“എന്ന് തീർത്ത് പറഞ്ഞില്ല… എന്നാലും ചില സൂചനകളൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടി…”..
ശ്രീനിയോട് സംസാരിച്ച് വിരലിടുമ്പോ കിട്ടുന്ന ഭ്രാന്തമായ സുഖത്തിൽ ചീറിപ്പൊളിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ട് ചിത്രക്ക്…
“ഇല്ലമ്മേ… അതൊക്കെ അവളുടെ തോന്നലായിരിക്കും… വലിയ പ്രതീക്ഷയോടെ ചെന്നിട്ട് അവളുദ്ദേശിച്ച മാതിരി ആയിരിക്കില്ല… രണ്ട് മാസമല്ലേ അവൾ കൂടെത്താമസിച്ചുള്ളൂ… അതൊക്കെ ശരിയായിക്കോളും…”..
ശ്രീനി വളരെ പക്വമായാണ് സംസാരിച്ചത്.. എന്നാൽ ചിത്രക്കത് പോരായിരുന്നു.. രമ്യയുടെ വിഷയം തന്നെ സംസാരിക്കാൻ അവളിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.. മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആണവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്..
“എന്നാ ശ്രീനി തന്നെ അവളോട് സംസാരിക്ക്… നീയെന്ത് പറഞ്ഞാലും അവൾ കേൾക്കും…”..
പതഞ്ഞ് വരുന്ന മദജലത്തിലൂടെ ചിത്ര വിരലൂരിയടിക്കുകയാണ്..
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.