“ശരി… ഞാൻ തുറന്ന് പറയുന്നത് കൊണ്ട് ചേട്ടനൊന്നും തോന്നരുത്… ആള് ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയുടെ സഹോദരനൊക്കെത്തന്നെയാ… പക്ഷേ അയാൾക്ക് ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ല ചേട്ടാ…”..
രമ്യ പറയാനുള്ളത് തുറന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു..
“എന്ന് വെച്ചാ…?”..
കാര്യം മനസിലായെങ്കിലും ശ്രീനി ചോദിച്ചു..
“ എന്ന് വെച്ചാ… എനിക്കൊരു ആണിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്… പക്ഷേ അയാളെ വേണ്ട…”..
അടിച്ച് കയറിയ കാമം മുഖത്ത് നിന്ന് മായ്ക്കാനാവാതെ രമ്യ പറഞ്ഞു..
“രമ്യേ…രണ്ട് മാസമല്ലേ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചുള്ളൂ… അപ്പഴേക്കും അവൻ പോരെന്ന് തീരുമാനിച്ചോ… ?”..
“ ഇത് മനസിലാക്കാൻ അധിക സമയമൊന്നും വേണ്ട ചേട്ടാ… “..
രമ്യ പതിയെ പിറുപിറുത്തതാണെങ്കിലും ശ്രീനിയത് കേട്ടു..
“വിവാഹശേഷം നീയെന്താ പ്രതീക്ഷിച്ചത്… ?..ആ പ്രതീക്ഷക്കൊത്തുയരാൻ അവനായില്ലേ… ?”..
“ അയാള് കുട്ടികളെ പഠിക്കാൻ മിടുക്കനായ അധ്യാപകനാണ്… പക്ഷേ, ഒരു ഭാര്യയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത് എങ്ങിനെയാണെന്നറിയില്ല…”..
ഈ പച്ചക്കരിമ്പിനെ ഊക്കിപ്പൊളിക്കാത്തതാണ് ഇവളുടെ പ്രശ്നമെന്ന് ശ്രീനിക്ക് ആദ്യമേ മനസിലായതാണ്..
“ സാരമില്ലെടീ… അതൊക്കെ ഞാനവനെ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കിക്കോളാം…”..
രമ്യ ദാഹത്തോടെ ശ്രീനിയെ നോക്കി..
“ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കാൻ പറ്റോ ചേട്ടാ…?”..
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.