“എന്തായാലും നിന്നെപ്പോലെ ഭാര്യയെ പണിക്ക് വിട്ട് ജീവിക്കേണ്ട ഗതികേടൊന്നും എന്റെ മോനില്ല… അവന് നല്ലൊന്നാന്തരം സർക്കാർ ജോലിയുണ്ട്…”..
ശ്രീനി വീണ്ടും ചിരിച്ചു..
“അമ്മേടെ മോൻ എല്ലാം കൊണ്ടും യോഗ്യനാ… നല്ല തറവാട്ടിൽ പിറന്നവനാ… നല്ല സുന്ദരനാ… നല്ല ജോലിയുമുണ്ട്… പക്ഷേ ഒന്നില്ല… ഒരു ഭാര്യക്ക് അത്യാവശ്യം വേണ്ടത് അവനില്ല…”..
ഒന്നും തുറന്ന് പറയാൻ കരുതിയില്ലെങ്കിലും സത്യഭാമയുടെ ധാർഷ്ട്യം കണ്ട് ഒരു സൂചനയെങ്കിലും കൊടുക്കാതിരുന്നാൽ ശരിയാവില്ലെന്ന് തോന്നി..
“ദേ… നീ എന്റെ മോനെപ്പറ്റി വെറുതെ അനാവശ്യം പറയരുത്… “..
ദേഷ്യം കൊണ്ട് സത്യഭാമയുടെ മുഖം ചുവന്നു..
“ അമ്മ എന്തറിഞ്ഞിട്ടാ… ?.
അമ്മക്ക് അമ്മേടെ മോനെക്കുറിച്ചേ അറിയൂ… പക്ഷേ, ഒരു ഭർത്താവിനെ അറിയുന്നത് അവന്റെ ഭാര്യക്കാ…”..
“എന്ത്…?..എന്തറിയാൻ… ?”..
പോര് കോഴിയെപ്പോലെ സത്യഭാമ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു..
“ അമ്മ വിചാരിച്ചത് അവളെയും കുടുംബത്തെയും കുറ്റപ്പെടുത്തി സംസാരിച്ചിട്ടാണ് രമ്യ ഇവിടുന്ന് പോയത് എന്നാണോ… ?..
എന്നാൽ അല്ല… അമ്മ പറഞ്ഞതിനൊക്കെ അവൾ പുല്ല് വിലയേ കൽപിച്ചിട്ടുള്ളൂ… അമ്മ ഒന്ന് പറഞ്ഞാൽ പത്ത് തിരിച്ച് പറയുന്നവളാണ് രമ്യ… അതിനുള്ള തന്റേടമൊക്കെ അവൾക്കുണ്ട്… “..
രമ്യയെ ശ്രീനി പൊക്കിപ്പറഞ്ഞത് സത്യഭാമക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല.. അവൾ ശ്രീനിയെ പകയോടെ നോക്കി..
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.