“ ഞാൻ വെറുതേ പറഞ്ഞതാ ചേട്ടാ… അത് വിട്… ചേട്ടൻ എത്രയും പെട്ടെന്ന് സേഫായ ഒരു സ്ഥലം റെഡിയാക്ക്… പിന്നെ അതിന് മുമ്പ് ആ പൊട്ടനെ കണ്ട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് മനസിലാക്ക്… “..
“ഉം… ഞാൻ വിളിക്കാം…”..
ശ്രീനി ഫോൺ കട്ടാക്കി..ചവിട്ടിക്കാറായ ജഴ്സിപ്പശുവിനെപ്പോലെയുള്ള അമ്മയും,പച്ചക്കരിമ്പ് പോലുള്ള മകളും തനിക്ക് കാലകത്തുമെന്ന് ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിത്ര പെട്ടെന്ന് നടക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ല.. താനൊന്ന് മുട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു രണ്ടാളും..ഏതായാലും വിട്ട് കളയണ്ട.. ഊക്കിയേക്കാം..പക്ഷേ സ്ഥലവും സാഹചര്യവും പ്രശ്നമാണ്.. താൻ കളിക്കുന്നത് അമ്മയും മകളും പരസ്പരം അറിയാൻ പാടില്ല..
ഉം..നോക്കാം.. ഒരു സ്ഥലം കിട്ടാനാണോ പാട്..ആദ്യം അമ്മ വേണോ, അതോ മോള് വേണോ എന്ന കാര്യത്തിലേ സംശയമുള്ളൂ..
ശ്രീനി ഫോൺ മാറ്റി വെച്ച് ഉറങ്ങാനായി കിടന്നു.. പക്ഷേ, അവനെ ഉറക്കാൻ ചിലർ തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു.. വീണ്ടും ഫോണിൽ കോള് വരുന്നത് കണ്ട് അവൻ എടുത്ത് നോക്കി.. അത് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മായമ്മ സത്യഭാമയാണെന്ന് കണ്ടതും അവൻ അൽഭുതപ്പെട്ടു..അവരിന്ന് വരെ അവന് വിളിച്ചിട്ടില്ല… ഇന്ന് തന്നെ തല്ലിപ്പുറത്താക്കിയ അമ്മായമ്മയാണ് വിളിക്കുന്നത്..എന്ത് വേണം… ?.
എടുക്കണോ..?.
ഇന്നത്തെ തന്റെ പ്രകടനം കുറച്ചോവറായിരുന്നു..
അങ്ങിനെയൊന്നും പറയാനും ചെയ്യാനും കരുതിയതല്ല.. തള്ളയുടെ അഹങ്കാരം കണ്ടപ്പോ ഒരു ഡോസ് കൊടുക്കണമെന്ന് കരുതി ചെയ്തതാണ്..
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.