രമ്യയെ നോക്കി ചിത്ര പറഞ്ഞു..
“അതെന്താടീ ഇപ്പോ ഇങ്ങിനെയൊരു തീരുമാനം…?”..
“അതുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും കണക്കാ ചേട്ടാ… “..
അത്രമാത്രം പറഞ്ഞ് രമ്യ ഗ്ലാസും പ്ലേറ്റുകളുമെടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി..
ശ്രീനി ഒന്നും മനസിലാവാതെ ചിത്രയെ നോക്കി..
“അതെന്താ അമ്മേ അവളങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്… ?”..
“എന്തോ… എനിക്കറിയില്ല…”..
ചിത്രയത് പറഞ്ഞത് ശ്രീനിയുടെ കണ്ണിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കിയാണ്..
എന്തോ ഒരു വശപ്പെശക് അവന് തോന്നി..
“ ഞാൻ ഗോപിയോട് സംസാരിച്ച് എല്ലാം ഒരു വിധം ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്… കുറച്ച് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ടും അമ്മ സമ്മതിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ രമ്യയെയും കൊണ്ട് വാടക വീട്ടിലേക്ക് മാറാൻ അവൻ തയ്യാറാണ്…”..
ശ്രീനി അവനാവുമ്പോലെ അവരെ കൂട്ടിച്ചേർക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്..
“വേണ്ട ചേട്ടാ… എനിക്കിപ്പോ അയാളെപ്പോലെ ഒരു ഭർത്താവ് വേണമെന്നില്ല… അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്കണ്ടാന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല… പക്ഷേ സ്വന്തം ഭാര്യയോട് പെരുമാറുന്നത് വരെ അമ്മയുടെ സമ്മതപ്രകാരം ആണെന്ന് വന്നാ…?..
വേണ്ട ചേട്ടാ… അത് ശരിയാവില്ല…”..
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വന്ന രമ്യ അത്രയും പറഞ്ഞ് റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി..
“ നോക്ക് ശ്രീനീ…ഒരു വർഷത്തോളമായി അവളിവിടെ വന്ന് നിൽക്കുന്നു… ഇത് വരെ അവനിവിടെ വരികയോ അവളെയൊന്ന് വിളിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല… വെറും രണ്ട് മാസമല്ലേ അവര് ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചത്… ?..എന്നിട്ടും അവളെയൊന്ന് വന്ന് കാണാൻ അവന് തോന്നിയില്ല…
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.