എന്റെ മോളനുഭവിക്കുന്ന പ്രയാസം ഞാനും കാണുന്നതാ… എന്റെ അവസ്ഥ തന്നെയാ അവൾക്കും…“..
അമ്മയുടെയും മോളുടെയും അവസ്ഥ ഒന്ന് തന്നെയാന്ന് പറഞ്ഞതിൽ ചില സംഗതികൾ ശ്രീനി ഊഹിച്ചെടുത്തു..
“സാരമില്ലമ്മേ… എല്ലാം ശരിയാകും…
ഞാനവനോട് ഒന്നുകൂടി സംസാരിക്കാം… രമ്യയെ അമ്മ പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കിയാ മതി…”.
ശ്രീനി പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു..
“നീ ഇടക്കിങ്ങോട്ട് വരണേ ശ്രീനീ… നീ വരുമ്പോഴാ എന്റെ മോളൊന്ന് ചിരിച്ച് കാണുന്നത്…”..
“ വരാം അമ്മേ… ഞാനിടക്ക് വരാം… “..
ശ്രീനി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ബൈക്കിൽ കയറി..ആ വണ്ടി മുറ്റം കടന്ന് റോഡിലേക്കിറങ്ങി കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ ചിത്ര നോക്കി നിന്നു..എന്തിനെന്നറിയാത്ത ഒരു നിരാശ അവൾക്ക് തോന്നി.. മുറിയിലെ ജനലിലൂടെ ശ്രീനി പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന രമ്യക്കും ആ നിരാശയുണ്ടായി..
✍️…” അമ്മ സമ്മതിക്കില്ല
അളിയാ..”.
ഗോപി പിന്നെയും പറഞ്ഞത് തന്നെ പറഞ്ഞു..
“എന്റെ അളിയാ… അളിയന് നല്ലൊരു ജോലിയില്ലേ… ?..
ഒരു പെണ്ണിനെ പോറ്റാനുള്ള
കഴിവില്ലേ… ?..
പിന്നെന്തിനാ അളിയാ ഇനിയും ഈ അമ്മയെ പേടിച്ചിരിക്കുന്നത്… നിന്റെ ജീവിതമല്ലേ… അത് നിനക്ക് തീരുമാനിച്ചൂടെ… ?”..
ഗോപി ജോലി കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന വഴിക്ക് അവനോട് സംസാരിക്കുകയാണ് ശ്രീനി.. അവനെല്ലാരോടും ഒരു ഒത്തുതീർപ്പിനായി മാറി മാറി സംസാരിക്കാൻ കാരണം രാധികയാണ്.. അവൾ ഭർത്താവിന് കൊടുത്ത ടാസ്കാണ് ആങ്ങളെയേയും നാത്തൂനേയും ഒരുമിപ്പിക്കണമെന്ന്..ഖത്തറിലിരുന്ന് അവളും പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. രമ്യയെ അവൾ നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും അവർ തമ്മിലിപ്പോ നല്ല ബന്ധമാണ്..എന്നും അവർ തമ്മിൽ ഫോണിൽ സംസാരിക്കും..
അവസാനിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞിടത്താണ് സത്യത്തിൽ ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്😁 നിർത്തല്ലെ മുത്തെ. രമ്യ, രമ്യയുടെ അമ്മ അവരേയൊക്കെ കളത്തിലോട്ടിറക്ക്.