എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 7 [Gulmohar] 202

​കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വിനുവിനെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായിരുന്നു ഏട്ടന്റെ തീരുമാനം. എന്നാൽ അപ്പോഴാണ് ഷീബ ആ പുതിയ നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ട് വെച്ചത്.

​”ഏട്ടാ… വിനുവേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ സൗകര്യങ്ങൾ കുറവാണ്. പിന്നെ ശരത്ത് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ. അവന് ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടേ? ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ തന്നെ താമസിച്ചോളാം.”

​ഷീബ ഇത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെയാണ് തിരഞ്ഞത്. പുറമെ എല്ലാവർക്കും അതൊരു നല്ല കാര്യമായി തോന്നി. അനിയന് ഒരു കൂട്ടാവുമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഏട്ടനും അത് സമ്മതിച്ചു. വിനുവിനും അത് സൗകര്യമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഷീബയുടെ ഈ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിലെ ലക്ഷ്യം എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ അവൾ തോറ്റുപോയെങ്കിലും, അവളുടെ ആ പഴയ പ്ലാൻ—എന്നെ മയക്കി തന്റെ വരുതിയിലാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം—അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. വിനുവിനെ ഒരു മറയാക്കി നിർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ കൂടെ ഒരേ വീട്ടിൽ കഴിയാൻ പോവുകയാണ്.

ഞാൻ എന്റെ മൗനം വെടിയുന്നു. “അത് വേണ്ട ഇനി എനിക്ക് ആരുടെയും കൂട്ട് വേണ്ട. ഒറ്റക്ക് മതി ആരും ബന്ധുത്വം പറഞ്ഞ് ഈ പടി ചവിട്ടരുത്”

എന്റെ ആ വാക്കുകൾ പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു ഇടിമിന്നൽ പോലെയായിരുന്നു ആ മുറിയിൽ അനുഭവപ്പെട്ടത്. അതുവരെ എല്ലാത്തിനെയും നിയന്ത്രിക്കാമെന്ന് കരുതിയ ഷീബയുടെ മുഖത്തെ ആ കള്ളച്ചിരി മാഞ്ഞുപോയി. വിനുവും അന്തംവിട്ട് നിന്നെ നോക്കി. നിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ഉറപ്പും ദേഷ്യവും അവരെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.