എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 8 [Gulmohar] 178

എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ഒരു പരിഭവവും പരാതിയും ഇല്ലാതെ ചേച്ചിക്ക് എങ്ങനെ ഈ ജോലിയെല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നു.

സുമ ചേച്ചിയുടെ ആ മനക്കരുത്ത് എന്നെ പലപ്പോഴും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. തന്നെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ചുട്ടുപൊള്ളിച്ച അമ്മായിയമ്മയുടെ വിസർജ്ജ്യം പോലും ഒരു മടിയും കൂടാതെ അവർ വൃത്തിയാക്കി. സ്നേഹമില്ലാത്ത ഭർത്താവിനോടുള്ള പ്രതിഷേധം ആ വൃദ്ധയോട് കാണിക്കാമായിരുന്നു, പക്ഷേ ചേച്ചി അത് ചെയ്തില്ല.

​ഒരു ദിവസം രാത്രി വൈകി അമ്മായിയമ്മയെ ഉറക്കി കഴിഞ്ഞ് ചേച്ചി എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. എന്നെ പഠിക്കാൻ സഹായിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്ന് സംസാരിക്കാനോ ഉള്ള ആ സമയമാണ് ചേച്ചിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏക ആശ്വാസം.

ചേച്ചി വന്ന് സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് അമിതമായ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഉറക്കം കൊണ്ട് പാതി അടയുന്നു.

“ചേച്ചീ… എന്തിനാ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? അവർ ചേച്ചിയോട് ചെയ്തതൊക്കെ മറന്നോ? ഒന്ന് വിശ്രമിച്ചു കൂടെ?”

ചേച്ചി കണ്ണ് തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “മറന്നിട്ടല്ലടാ. പക്ഷേ, പകരം വീട്ടാൻ ഞാനും അവരെപ്പോലെ ആകണോ? ഇപ്പോൾ അവർക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ അവസ്ഥയിൽ അവരെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ എനിക്കും അവർക്കും തമ്മിൽ എന്ത് വ്യത്യാസം?”

കാലത്ത് എനിക്കുള്ള ഭക്ഷണവുമായി വരാറുള്ള ചേച്ചിയെ അന്ന് കണ്ടില്ല. ഞാൻ ചേച്ചിടെ വീട്ടിൽ പോയി വാതിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. ഒരു അനക്കവുമില്ല. ഒരു ഭയം എന്റെ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി. ചേച്ചിക്ക് എന്തോപറ്റി എന്ന ഭയം. ഞാൻ ഓടി പോയി എന്റെ കയ്യിലുള്ള ചേച്ചിയുടെ വീടിന്റെ സ്പയർ കീ എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നു. എങ്ങനെയൊക്കെ വിറച്ച് ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് ചേച്ചിയുടെ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി.