എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 8 [Gulmohar] 178

പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ സുഭാഷേട്ടൻ തിരിച്ച് പോയി. വീണ്ടും ദിവസങ്ങൾ പഴയത് പോലെ ആയി. സുമ ചേച്ചിയുടെ പനിക്ക് ശേഷം ഞാൻ ചേച്ചിയെ സമയം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം അടുക്കളയിലും സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി. ലക്ഷ്യം പാചക പഠനം. ചേച്ചിക്കും അത് സന്തോഷമുള്ള കാര്യമായിരുന്നു. ആൺകുട്ടി ആയാലും പെൺകുട്ടി ആയാലും സ്വന്തം ആവശ്യത്തിന് എന്തെങ്കിലും വെച്ചുണ്ടാക്കാൻ പഠിക്കുന്നത് നല്ലതാണ് എന്നാണ് ചേച്ചിയുടെ പക്ഷം.

​”അരി ഇങ്ങനെ കഴുകിയാൽ പോരാടാ, നന്നായി തിരുമ്മി കഴുകണം,” ചേച്ചി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

ഉള്ളി അരിയുമ്പോൾ കണ്ണ് നീറുമ്പോൾ ചേച്ചി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചുതരും. ആ സ്പർശനത്തിൽ സുഭാഷേട്ടൻ നൽകിയ വേദനയല്ല, മറിച്ച് തണുപ്പുള്ള സ്നേഹമായിരുന്നു എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.

പനി മാറിയ ശേഷം ചേച്ചി എന്നോട് കൂടുതൽ അടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇടയ്ക്കിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ചേച്ചി എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി നിൽക്കും. ഒരു സഹോദരനെക്കാൾ ഉപരിയായി, ആ തകർന്ന ജീവിതത്തിൽ അവർക്ക് താങ്ങാൻ കിട്ടിയ ഏക അവലംബം ഞാനാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി.

അന്ന് ഉച്ചസമയത്താണ് സുമ ചേച്ചി എന്നെ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്. ചേച്ചിയുടെ മുറിയിലെ കട്ടിൽ ഒന്ന് മാറ്റിയിടണം, തറ വൃത്തിയാക്കാൻ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്.

​ഞാൻ മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ ചേച്ചി പഴയ ഒരു നൈറ്റിയായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. പണികൾക്കിടയിൽ നൈറ്റിയുടെ മുൻവശത്തെ കുടുക്കുകൾ ഒന്ന് അയഞ്ഞിരുന്നു. ഭാരമുള്ള ആ മരക്കട്ടിൽ ഒരു വശത്തുനിന്ന് ചേച്ചിയും മറുഭാഗത്ത് ഞാനും ചേർന്ന് പൊക്കി നീക്കാൻ തുടങ്ങി.