എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 8 [Gulmohar] 178

യാത്രയിലുടനീളം ചേച്ചി ആ തള്ളയുടെ തല മടിയിൽ വെച്ച് തടവിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അമ്മേ… കണ്ണുതുറക്ക് അമ്മേ…” എന്ന് വിറയലോടെ ചേച്ചി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ടൗണിലെ ഗവൺമെന്റ് ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ച ഉടനെ അവരെ അത്യാഹിത വിഭാഗത്തിലേക്ക് മാറ്റി. ഡോക്ടർമാർ പരിശോധനകൾ തുടങ്ങി. ഞാനും ചേച്ചിയും പുറത്ത് വരാന്തയിൽ കാത്തിരുന്നു.

​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് ഒരു ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നു.

ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത വാക്കുകൾ സുമ ചേച്ചിയെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ തള്ളയ്ക്ക് സ്ട്രോക്ക് (stroke) വന്നതായിരുന്നു. ബിപി അമിതമായി വർദ്ധിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ശരീരത്തിന്റെ ഒരു വശം ഭാഗികമായി തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്നാണവർ പഴയപടിയാവുക എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലെന്നും, കുറേക്കാലം കിടപ്പിലാകുമെന്നും ഡോക്ടർ അറിയിച്ചു.

​ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ സുമ ചേച്ചി തരിച്ചിരുന്നുപോയി. തന്നെ ഇത്രയധികം ക്രൂരമായി പരിഹസിക്കുകയും അപമാനിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരാളെ, ഇനി ഒരു ശിശുവിനെപ്പോലെ നോക്കേണ്ടി വരുന്നത് വലിയൊരു വിധിവൈപരീത്യമായിരുന്നു.

വിവരം അറിഞ്ഞ് സുഭാഷേട്ടൻ വന്നു. കുറച്ച് ദിവസം അവിടെ കിടത്തി പിന്നെ അവരെ ഡിസ്ചാർജാക്കി. ഈ സമയമെല്ലാം ഞാനും അവരുടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സുഭാഷേട്ടൻ ആവശ്യത്തിന് മാത്രമേ എന്നോട് സംസാരിച്ചുള്ളു. പണ്ടും അത് അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എനിക്കാതിൽ പ്രത്യേകിച്ചു ഒന്നും തോന്നിയില്ല.

വീട്ടിലെത്തിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ കഠിനമായി. സുഭാഷേട്ടൻ വന്നതോടെ സുമ ചേച്ചിക്ക് ഒരു താങ്ങായെങ്കിലും, ആ വീടിനുള്ളിലെ മൗനം വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. സുമ ചേച്ചിയുടെ പരിചരണവും എന്റെ സഹായവും കണ്ടിട്ടും സുഭാഷേട്ടൻ തന്റെ പതിവ് ഗൗരവം വിട്ടില്ല.