🎶മരമോടു കല്ലുകൾ കനകം വെള്ളി. മനമിയലും പടി ചെമ്പുമിരുമ്പും, മറ്റും… പല… വക, വേണ്ടും പണികൾ. ഇന്തേ തത്ത, തത്തത്ത ത്തകിതേയീ, തിത്തെയ് തക തെയ് തെയ് തോം🎶
അവസാനത്തെ വരിയിൽ അവൾ തിരിഞ്ഞ് ഉടുത്തിരുന്ന ടവ്വലിന്റെ പുറകുവശം കൈവെള്ള കൊണ്ട് താളത്തിൽ മുകളിലേക്ക് തട്ടിയുയർത്തി.
സൂര്യന്റെ ഓറഞ്ച് വെളിച്ചം, അവളുടെ മിനുസമുള്ള ചന്തിയിലും, തുടയുടെ വിടവിലൂടെ വടിച്ച് മിനുക്കിയ പൂറിലും. മ്യൂസിയത്തിലെ പെയിന്റിങ്ങിൽ സ്പോട് ലൈറ്റ് ഇട്ട് വച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തിളങ്ങി.
ഞാനും വാ പൊളിച്ച് ഒരു മനോഹരമായ പെയിന്റിംഗ് കണ്ടതുപോലെ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു.
എങ്ങനുണ്ട്?
അവൾ എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പൂക്കൾ വാങ്ങിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ പൂക്കൾ അവൾക്ക് കൊടുത്തിട്ട് രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും എന്റെ മുഖം പൊത്തി തലകുനിച്ചു.
എന്നാടാ, പിടിച്ചില്ലേ നിനക്ക്?
എഡീ… ഇനി ഞാൻ എങ്ങനെ മര്യാദയ്ക്ക് ഒരു മാർഗംകളി കാണുമെടി? ഇതോർത്ത് കമ്പി ആവാതെ?
അയ്യടാ. നീ ഇനി പെണ്ണുങ്ങൾ ചന്തി കുലുക്കുന്നത് കാണാൻ പോവണ്ട. കാണണേൽ ഇവിടെ ഉണ്ട്, കേട്ടല്ലോ.
കേട്ടു കേട്ടു.
അവൾ പൂവും മണത്ത് തിരിച്ച് നടന്നു. പോകുന്ന വഴി ഒന്നുകൂടെ അവളുടെ ടവ്വലിന്റെ പുറംഭാഗം പൊക്കി കാണിച്ചു.
ഞാനെന്ത് ഭാഗ്യം ചെയ്തതാണെന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് ഞാനവിടെ ഇരുന്നു.
ഡാ, പോയി കുളിച്ചിട്ട് വാ, കഴിക്കണ്ടെ? വിശക്കുന്നില്ല നിനക്ക്?
ആ, വിശക്കുന്നുണ്ട് നീ എടുത്തോ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം.
ഞാൻ കുളിക്കാൻ കയറി.
ഞാൻ വേഗം കുളിച്ചിറങ്ങി ഡ്രസ്സ് മാറി വന്നപ്പോഴേക്കും നിമ്മി ഡ്രസ്സ് മാറി, പ്ലേറ്റ് ഒക്കെ എടുത്ത് വെച്ച് ഇരിക്കുന്നു.
അവൾക്ക് കൊടുത്ത പൂക്കൾ ഒരു കുപ്പിയിൽ വെള്ളം നിറച്ച്, അതിൽ ഇറക്കി ടേബിളിന്റെ നടുവിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്.
