ഫാത്തിമ കണ്ട സ്വർഗം [സ്പൾബർ] 180

 

ഇവിടെയങ്ങ് മരിച്ച് വീണെങ്കിൽ എന്ന് ഫാത്തിമ ആത്മാർത്ഥമായും ആഗ്രഹിച്ച് പോയി..

 

“അത്… അവൻ… ഉറങ്ങുകയല്ല…”..

 

“പിന്നെ… ?”..

 

ഫാത്തിമ വീണ്ടും പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..

 

“അവന്… അനക്കമില്ല… “..

 

“അനക്കമില്ലേ… എന്ത് പറ്റി…?.

അല്ലാ… ഇവനെന്താ ഈ നേരത്തിവിടെ… ?”..

 

പേടിയോടെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഫാത്തിമയുടെ തല താഴ്ന്നു..

 

“അത്… അത് ഞാൻ പറയാം… അവനെന്താ പറ്റിയേന്ന് നോക്ക്… “..

 

ഫാത്തിമ കരയുക തന്നെയാണ്.. ജമാൽ, അഭിലാഷിനെയൊന്ന് നോക്കി.. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ അവന്റെ ബോധം പോയതാണെന്ന് മനസിലായി.. എങ്കിലും അവന്റെ മൂക്കിനടുത്ത് വിരൽ വെച്ചും, ഒന്നുമറിയില്ലെങ്കിലും അവന്റെ നാഡി പിടിച്ചും ജമാൽ പരിശോധിച്ച് നോക്കി.. കാര്യത്തിന്റെ ഏകദേശരൂപം അവന് മനസിലായിരുന്നു.. എന്നാലും ഇവനെങ്ങിനെ ബോധം പോയതെന്ന് ജമാലിന് മനസിലായില്ല..

 

അവന്റെ മനസിലൂടെ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ആയിരമായിരം ചിന്തകൾ കടന്ന് പോയി.. അവൻ തിരിഞ്ഞ് ഫാത്തിമയെ നോക്കി..

 

“ഇത്താ… ഇവൻ… .”..

 

അൽപം ശമിച്ചിരുന്ന ഫാത്തിമാന്റെ കരച്ചിൽ പൂർവ്വാധികം ഉച്ചത്തിലായി.. അവൾ നിലത്തേക്കിരുന്ന് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.. ഉള്ളിൽ അലറിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടാണ് ജമാൽ അവളുടെ ഇരുത്തം നോക്കിയത്.. ഉള്ളിലൊന്നുമിടാതെ ഒരു നൈറ്റി മാത്രമേ അവളുടെ ദേഹത്തുള്ളൂന്ന് അവന് മനസിലായി..

 

“ ഇത്താ… ജീവനില്ലാന്നാണ് തോന്നുന്നത്… ഇവനെന്താ പറ്റിയേന്ന് ഇത്ത പറ… ഇവനെന്തിനാ ഇവിടെ വന്നേന്നും പറ… ഇത്തയെ ഞാൻ സഹായിക്കാം… പക്ഷേ,എന്നോട് സത്യം പറയണം… എന്നാലേ എനിക്കെന്തേലും ചെയ്യാൻ പറ്റൂ…”..