ഫാത്തിമ കണ്ട സ്വർഗം [സ്പൾബർ] 180

“ഇത്ത പേടിക്കണ്ട… വാതിലടച്ച് കിടന്നോ… ഞാനെപ്പോ തിരിച്ച് വരും എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല… വരുമ്പോ വിളിക്കാം…”..

ജമാൽ വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ടാക്കി..പിന്നെ ഫാത്തിമയെ അട്ടിമുടിയൊന്ന് നോക്കി വണ്ടിയെടുത്തു..അതിന്റെ ചുവന്ന വെളിച്ചം കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയും വരെ ഫാത്തിമ മുറ്റത്ത് തന്നെ നിന്നു.. പിന്നെ പതിയെ അകത്ത് കേറി വാതിലടച്ചു..നേരെ മുറിയിലേക്ക് പോയി അവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണു.. ഒരു തരത്തിലും അവൾക്കാശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. ഇതിന്റെ ഭവിഷ്യത്ത് വളരെ വലുതായിരിക്കുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം.. അഭിക്കെന്തേലും പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഉറപ്പായിട്ടും താനും ചാവും.. പിന്നെങ്ങിനെ ഈ നാട്ടിൽ ജീവിക്കും..?.എല്ലാം തന്റെ ബുദ്ധിമോശം.. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു..

ഏതായാലും ജമാലിനെ വിളിക്കാൻ തോന്നിയത് നന്നായി..തന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് അവന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കോൾ ചെയ്യുമെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയതല്ല.. പക്ഷേ വേറെ വഴിയില്ലാതായി.. ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ സഹായിക്കാൻ ഏറ്റവും നല്ലത് ജമാലാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി.. ഏറ്റവും വെറുക്കപ്പെട്ടവനോട് തന്നെ സഹായം ചോദിക്കേണ്ട ഗതികേടിലായിപ്പോയി താൻ..

ജമാൽ വണ്ടിയോടിച്ച് കൊണ്ട് അട്ടഹസിച്ച് ചിരിച്ചു.. അവന് സന്തോഷമടക്കാനായില്ല.. സ്റ്റിയറിംഗിൽ ഉറക്കെ അടിച്ച്കൊണ്ടവൻ ആർത്ത് ചിരിച്ചു.. ഫാത്തിമ..ഈ നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ നെയ്ചരക്ക്.. ഹൂ.. അവളിനി ഈ ജമാൽ പറയുന്നിടത്ത് നിൽക്കും.. നിർത്തും താൻ..

അവൻ വേഗത്തിൽ വണ്ടിയോടിച്ച് അടുത്ത് തന്നെയുള്ള ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് വിട്ടു.. ദൂരെ നിന്നേ അഭിലാഷിന്റെ ഓട്ടോ അവൻ കണ്ടു.. അതിനടുത്തെത്തി അവൻ കാർ നിർത്തി..വണ്ടിയോഫാക്കി കുറച്ച് നേരം കാറിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.. പരിസരത്തൊന്നും ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു കഞ്ചാവ് നിറച്ച ബീഡിയെടുത്ത് കത്തിച്ചു.. ആഞ്ഞൊരു പുകയെടുത്ത് അവൻ പുറത്തിറങ്ങി..