ഫിദ [അനാമിക] 872

“ഈശ്വരാ…ഉള്ള കഞ്ഞിയിൽ പാറ്റ വീണോ…ഒന്നു സ്പർശിച്ചതാ ഉള്ള ദർശന സുഖോം പോയികിട്ടിയോ….”

വാതിൽ തുറന്നകത്തും അവളെ തിരഞ്ഞു എവിടെയുമില്ല…കയ്യിലെ പലഹാരം നോക്കാനായി ഓടിവരേണ്ടതാണ്…മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും കണ്ടു കട്ടിലിൽ പുറം ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നവളെ…

പിടച്ചിൽ കാണുമ്പോൾ അറിയാം കള്ളയുറക്കം ആണെന്നും തനിക്ക് മുഖം തരാത്തതാണെന്നും…

അടുത്തു നിന്നും ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാതെയായപ്പോൾ അവൻ പോയെന്നു കരുതി അവളൊന്നു പയ്യെ തിരിഞ്ഞു..നോക്കുമ്പോൾ കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന് ഇന്നർ ബനിയൻ വലിച്ചൂരുകയാണെവാൻ…ഷർട്ട്‌ ഊരി ബാസ്കറ്റിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു…

കണ്ണ് മിഴിച്ചു നോക്കി ഫിദ….ഷർട്ടില്ലാതെ ഇത്രനാളും അവനെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു അവൾ…എപ്പോളും ടീഷർട്ടോ അല്ലാത്തപ്പോൾ യൂണിഫോമോ മറ്റോ

ഇട്ടിട്ടുണ്ടാകും…അവന്റെ നെഞ്ചിലെ മസിലുകളിലേക്കും കറുത്ത രോമകാടിലേക്കും ഉമിനീരിറക്കിയവൾ നോക്കി…അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേരാനും ആ രോമകടിനുള്ളിൽ മുഖം വച്ചുരസാനും കൊതി തോന്നി…രണ്ടുകയ്യും ഉയർത്തി മുടിയൊതുക്കിയപ്പോൾ കണ്ട ബൈസെപ്സ് ലേക്കും അവളുടെ നോട്ടം പോയി…

അവളുടെ ഭാവമെല്ലാം ഇടങ്കണ്ണിട്ടു നോക്കിയവന് ചിരി വന്നുപോയി…പെണ്ണ് കാണാനായി തന്നെ കുറച്ചു ഷോ ഇറക്കിയതാണ്…

“ഇങ്ങനെ ചോരയൂറ്റാതെടി….ഒരു മയത്തിലൊക്കെ നോക്ക്”

ഒരാക്കിചിരിയോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൻ മുറിക്കു പുറത്തേക്കിറങ്ങി…

നാകുകടിച്ചുപോയി ഫിദ…

“വാ…വന്നേ ചായ കുടിക്കാം..എനിക്ക് തലവേദനിക്കും ഇല്ലെങ്കിൽ” അവളെ പുറത്തേക്കിറക്കാനായാവാൻ പറഞ്ഞു…ഇല്ലേലിനിയവൾ ഇന്ന് മുഴുവൻ അകത്തു അടയിരിന്നാലോ…ഒത്താലൊരു ദർശനം…ആ ഇളകിയാടുന്ന മുയൽകുഞ്ഞുങ്ങളോ പരസ്പരം തെന്നിക്കളിക്കുന്നയാ വീണക്കുടങ്ങളോ…