ഫിദ [അനാമിക] 872

”ഇനിയൊരു 3 മാസം ഒരുമിച്ചു കിടക്കാനൊന്നും പറ്റില്ലാന്ന്…“ അവളവന്റെ മുഖത്തു പാളിനോക്കി പറഞ്ഞു….

” 3 മാസോ….അവന്റെ കണ്ണ് തള്ളി…ഇതെന്തേർപ്പാട്….

“നീയും കുഞ്ഞീം ഇല്ലാണ്ട് ഒറ്റക്കെങ്ങനാടി ഞാൻ…..ഒന്നും ചെയ്യില്ലടി….അറിയാം റെസ്റ്റ് വേണമെന്ന്…അടുത്തു കിടന്നാ മാത്രം മതി…”

അവളാകെ പെട്ടു…അവന്റെ മുഖത്തെ സങ്കടം….

“എന്നാ പിന്നെ രാത്രി ഞാനിവിടേക്ക് വരട്ടെ…”

“കൊച്ചേ….ആ മോനിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ…ഞാനിനി ഇവിടാ കിടക്കുന്നെ…കൊച്ചിന്റൊപ്പം….”

ശുഭം….ആ കോളവും തികഞ്ഞു….

അവൻ ഹാളിലേക്കിറങ്ങി…ആ പോക്ക് കണ്ടതുമവൾക് ചിരി വന്നു…

അന്ന് രാത്രി കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണുണർന്ന് കരഞ്ഞപ്പോൾ മേരിയമ്മച്ചി എണീക്കും മുന്നേ അവൻ മുറിയിലെത്തിയിരുന്നു….പാൽ കൊടുത്ത ശേഷം തോളിൽ തട്ടി ഗ്യാസ് കളയാൻ അവളെ മേരിയമ്മച്ചി കാണിച്ചുകൊടുത്തെങ്കിലും അവനാണ് ആദ്യമത് പഠിച്ചെടുത്തത്….

പിറ്റേന്ന് മുതലവളുടെ പ്രസവ രക്ഷ തുടങ്ങി…..

എഴുന്നേറ്റ് വരുമ്പോളേ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പാലും മുട്ടയും ഏത്തപ്പഴം പുഴുങ്ങിയതും അവളെക്കൊണ്ട് കഴിപ്പിക്കും…ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിലും മേരിയമ്മച്ചിയെ പേടിച്ചവൾ കഴിക്കും

കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ കുളിപ്പിച്ചു പാലുകൊടുത്തുറക്കി അവനെ ഏല്പിച്ചിട്ടാണ് മേരിയമ്മച്ചിയവളെ എണ്ണയും കുഴമ്പും തേപ്പിച്ചു മുറ്റത്തു കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ മറപ്പുരയിൽ ഇരുത്തുന്നത്…

പ്ലാവിലയും നാല്പാമരപട്ടയും തിളപ്പിച്ച വേതുവെള്ളം മുറ്റത്തിന്റെ അരികിൽ തന്നെ കൂട്ടിയൊരു അടുപ്പിൽ വലിയ ചെമ്പിൽ തിളച്ചു കിടപ്പുണ്ട്…അടുപ്പിലൊരു കലത്തിൽ മുടി കഴുകാനായി തലേന്ന് രാത്രി തന്നെ നെല്ലിക്കയും കയ്യോന്നിയും രാമചവും