ഫിദ [അനാമിക] 872

 

അവനവളുടെ നേരെ തന്നെ നോക്കി…മുഖമാകെ ചുവന്നിരിപ്പുണ്ട്…നെറ്റിയിലും മേൽച്ചുണ്ടിലുമെല്ലാം വിയർപ്പ് കിണിഞ്ഞു നില്കുന്നു…..അതൊന്നു നുണഞ്ഞാലോ….

 

“ശബരിയേട്ടാ”

 

അവളിപ്പോ ഇടകങ്ങനെ വിളിക്കാറുണ്ട്…

 

“എന്താ കുഞ്ഞേ….എന്താ പറ്റിയെ…വേദന കുറഞ്ഞില്ലേ…”

 

എങ്ങനെ പറയും താനവനോട്……

 

“എന്താഡാ എന്താണേലും പറയ്…”

 

ഈ സമയത്ത് ഡിപ്രെഷനും മറ്റും വരാൻ ഉള്ള ചാൻസ് ഉള്ളതിനാൽ അവനവൾക് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു….ഉള്ളം കയ്യിലെ മീൻകുഞ്ഞെന്ന പോൽ…..

 

“അത്…”

 

“പറയ്…എന്നോടല്ലേ……”

 

“അത്…അതിപ്പോ വേദന കൂടുതലായി… പമ്പോ കൈ കൊണ്ടോ പറ്റുന്നില്ലെനിക്ക്….ജീവൻ പോകുവാ….ഇനീം അതു കളഞ്ഞില്ലേൽ…”

 

അവൾ പറഞ്ഞു വരുന്നതെന്തെന്ന് അറിയാൻ അവൻ മുഖത്തു തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു….

 

“ഇത്…ഇതൊന്നു….കുടിച് തരാവോ….”

 

അവൾ കണ്ണടച്ചു പിടിച്ചു ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു….

 

താൻ കേട്ടത് തന്നെയാണോയെന്ന സംശയത്തിൽ അവൻ അവളെ മിഴിച്ചുനോക്കി….അരയിലൊരു ഉണർവ്വ്….

 

“ആഹ്…അതിനെന്താ നീ പിഴിഞ്ഞ് കഴിയുമ്പോ അതൊരു ഗ്ലാസിലാക്കി ഇങ്ങു തന്നേരെ…”

 

അവനൊന്നു കൂടി ഉറപ്പിക്കാനായി പറഞ്ഞു….

 

അവനു മനസിലായില്ലെന്ന വിചാരത്തിൽ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോളാണവളാ കള്ളച്ചിരി കാണുന്നത്….

 

മടിയിലെ തലയിണയെടുത്തവൾ അവനു നേരെ എറിഞ്ഞു….

 

“ദുഷ്ടനാ…..എനിക്കു വേദനയെടുത്തിട്ടല്ലേ…”

 

പെണ്ണ് കരയാനുള്ള പ്ലാൻ ആണെന്ന് കണ്ടതും അവനവളുടെ മടിയിലേക്ക് കിടന്നു…