ഫിദ 3 [അനാമിക] [Climax] 104

 

സിരകളിൽ ഭ്രാന്തു പൂക്കുന്നതവൻ അറിഞ്ഞു…….

 

ഒരുന്മാദിയെപോലെ ശബരിയവളിലേക്ക് അവനെ കുത്തിയിറക്കി…

 

..പാതിബോധത്തിലും ഫിദ കിടന്നു പിടഞ്ഞു…

 

…കണ്ണുകൾ പതിയെ തുറന്നവനെ നോക്കി

 

പാതി കൂമ്പിയ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയവൻ വേഗത്തിൽ അടിച്ചു……

 

ആദ്യമായിട്ടായതിനാൽ അധികനേരം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ അവനായില്ല…..അവളുടെ പൂറവനെ ഇറുക്കിപിഴിഞ്ഞു…..ഉണ്ടകളിൽ പാൽ ഇരച്ചുകയറി……കാൽവെള്ള മുതൽ നെറുകുംതല വരെ മിന്നലുകൾ പാഞ്ഞു…….

 

“പൊന്നാ…..കൊല്ലുവാടീ നീയെന്നെ……”

 

മയങ്ങി കിടക്കുന്നവളുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കിയവൻ പറഞ്ഞു……

 

തല മരവിച്ചു പോകുന്ന സുഖം…..തലച്ചോറ് വേവുന്നപോലെ…കണ്ണിലും മൂക്കിലുമെല്ലാം ആവി പൊന്തുന്നപോലെ…..

 

ആ അടുപ്പിലെ കനലിനെക്കാൾ അവന്റെ മുഖം ചുട്ടു പഴുത്തു…….

 

“ഫിദാ…..” അമർത്തിപിടിച്ചൊരു അലറലോടെ അവൻ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് ഒഴുക്കി……

 

കിതച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തലക്കിരുവശവും കൈമുട്ടുകളൂന്നി കിടന്നു…..

 

വാ തുറന്ന് അണക്കുന്നവന്റെ ഉമിനീർ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നൂലിട്ടൊഴുകി ചാടി……

 

തളർച്ചയോടെ അവളവനെ നെഞ്ചോട് വലിച്ചിട്ടു…..

 

“താങ്ങതില്ലെടി കുഞ്ഞേ…….”

 

അവളിലേക്ക് ഭാരം കൊടുക്കാതെ അവൻ അമർന്നു……

 

 

 

കിതപ്പ് മാറി…..കണ്ണുകളിൽ മയക്കം വന്നു മൂടാൻ തുടങ്ങിയതും ശബരി എഴുന്നേറ്റു…..ഉറങ്ങുന്നവളെ എടുത്തു ബാത്‌റൂമിൽ കൊണ്ടുപോയി……ടോയ്ലറ്റ് സീറ്റിനു മുകളിൽ ഇരുത്തി ഒരു തോർത്തെടുത്തു നനച്ചു ദേഹം തുടച്ചു കൊടുത്തു……പൂവിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിച്ചു കഴുകി… പാതി മയക്കത്തിൽ കിറുങ്ങിയിരിക്കുന്നവളെ കാണുംതോറും പ്രണയം കൊണ്ടുള്ളു നിറഞ്ഞു…..