ഫിദ 3 [അനാമിക] [Climax] 104

 

അണക്കുന്ന വായിൽ നിന്നും ഉമിനീരിറ്റു വീണുകൊണ്ട് ശബരിയവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു…..ഫിദയവന്റെ കൊഴുത്ത പാൽ കുടിച്ചിറക്കി…..വായ്കോണിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയത് വിരലുകൊണ്ട് നൂർത് വായിലേക്ക് വച്ചുനുണഞ്ഞു……

 

കവിൾ കഴച്ചു വേദനിച്ചു…..ദേഹമെല്ലാം നീറിപുകയുന്നു…..

 

അവനാ ദിവൻകോട്ടിലേക്ക് ചാരി നിലത്തിരുന്നു…..അവളെ എടുത്ത് മടിയിലേക്കിരുത്തി….

 

“എന്തായിരുന്നെടി….ഏഹ്…..”

 

“എന്റേട്ടനെന്താ തരേണ്ടെന്ന് അറിയാണ്ടായി പോയി എനിക്ക്…..സ്നേഹം കൊണ്ട് കണ്ണുമൂടിപോയതാ…..”

 

അവനവളുടെ പൊട്ടിയ ചുണ്ടിലും മാറിലെയും കഴുത്തിലെയും നഖക്ഷതങ്ങളിലും ഉമ്മ വച്ചു…നാവുനീട്ടിയവളുടെ ചോര നുണഞ്ഞു…..

 

“സ്‌സ്ശ്ഹ്…”

 

ഫിദ നീറി എരിവ് വലിച്ചു……

 

“ഇനിയേട്ടന്റെ കുഞ്ഞിങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണ്ടാട്ടോ…..ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു ഞാൻ…..”

 

“എന്റെ ശബരിക്കിഷ്ടായോ…..”

 

“ആയെങ്കിൽ…..”

 

“ആയിട്ട് കാര്യൊന്നുല്ല….ഇനിയൊരു മാസത്തേക്ക് ദേവിക്ക് നട തുറക്കാൻ പറ്റുന്ന് തോന്നുന്നില്ല…..” അതും പറഞ്ഞവൾ എണീറ്റു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു…..

 

കാൽ അകത്തി വച്ചുള്ള നടപ്പും ചുവന്നു തിണർത്ത പിന്നും……ഉള്ളിലൊരു നീറ്റൽ പോലെ….ഒരുപാട് നോവിച്ചോ താൻ……

 

പിറ്റേന്ന് അവളുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സ് ഉം മറ്റു രേഖകളെല്ലാം എടുത്ത് അവർ ബാഗും പാക്ക് ചെയ്തിറങ്ങി……

 

പോകുന്ന വഴിക്ക് പള്ളിക്കു മുന്നിൽ നിർത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്തേയെന്ന ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി…..

 

“വാപ്പയേം ഉമ്മയേം അടക്കിയതിവിടെ അല്ലെ……മോളെ കൊണ്ടുപോയി കാണിച്ചിട്ട് വരാടി……”