“എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്? നീ പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ… ഒരു തരം mixed feeling വരുന്നുണ്ട്. ഒരുപാട് ഇഷ്ടമില്ല… പക്ഷേ അത്രയ്ക്ക് bad-ഉം തോന്നുന്നില്ല.”
അജു തല കുലുക്കി.
“അതെ… അതാണ്. ഞാൻ ഒന്നും over ചെയ്യുന്നില്ല. ജസ്റ്റ്… കണ്ടത് പറഞ്ഞതാ. നിന്റെ അമ്മ നല്ല രീതിയിൽ കെയർ ചെയ്യുന്നു. അത്രേ ഉള്ളൂ.” മറ്റൊരു നിമിഷത്തെ മൗനം.
ആദി മെല്ലെ പറഞ്ഞു,
“അവർ ഇന്ന് കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ… നീ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.”
അജു ഒന്ന് ഞെട്ടി. പക്ഷേ ഉടനെ ചിരിച്ചു മറച്ചു.
“അതെ… കണ്ടു. പക്ഷേ നീയും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.”
ആദി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ മുഖം ചൂടായി
അജു ബെഡിന്റെ അറ്റത്ത് ഇരുന്ന് കാൽ തൂക്കിയിട്ട്, ഫോണിന്റെ വശത്ത് വിരൽ കൊണ്ട് മെല്ലെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പുകയുടെ ബാക്കി മണം ഇപ്പോഴും മുറിയിൽ പരത്തി നിൽക്കുന്നു.
ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം അവൻ തല ഉയർത്തി ആദിയെ നോക്കി.
കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ, പരീക്ഷണാത്മകമായ തിളക്കം.
“ബ്രോ…” അജു മെല്ലെ തുടങ്ങി, ശബ്ദം താഴ്ത്തി. “നീ… അമ്മയെ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട് കുറേ ആയോ?”
ചോദ്യം നേരിട്ട് വന്നില്ല. പക്ഷേ അതിന്റെ മുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്ന മൗനം തന്നെ അതിനെ കൂടുതൽ ഭാരമുള്ളതാക്കി.
ആദി ഉടനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. അവൻ തല താഴ്ത്തി, കൈപ്പത്തി കാൽമുട്ടിന് മുകളിൽ വെച്ച് അല്പം അമർത്തി. ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കാൻ പറ്റുന്ന രീതിയിൽ വേഗത്തിലായി.
“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത്?”
ആദി മെല്ലെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഡിഫൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.അജു ഉടനെ backpedal ചെയ്തില്ല. പകരം ചെറുതായി തോള് ഉയർത്തി.
തികച്ചും അസാധാരണമായ കിടു കഥ. but quite natural also.എങ്ങനെയാ പറ്റുന്നത് ഇത്രയും interesting ആയി എഴുതാൻ!! plz continue writing.
kollam please continue