Gen-Z തായോളി [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ] 465

ആദി ഒന്ന് നോക്കി. അജുവിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തീവ്രത ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആദിയുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

അവൻ അമ്മയെ ഓർത്തു — ആശ ഇന്നലെ സാരി ഇട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ അല്പം ഇടുപ്പ് കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നു. അജു അപ്പോൾ നോക്കിയിരുന്നോ?

ആദി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. പകരം ചിരിച്ചു.

അവർ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ആശ വരാന്തയിൽ നിന്ന് അകത്തേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു. സാരിയുടെ പാവ് അല്പം ഇളകി, ഇടുപ്പിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം തെളിഞ്ഞു. അജു ഒരു സെക്കൻഡ് അങ്ങോട്ട് നോക്കി, പിന്നെ വേഗം മാറ്റി.
ആദി അത് കണ്ടു.

അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ, വിശദീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടായി. അത് അസൂയയല്ല. എന്തോ വേറെ — ഒരു vague suspicion പോലെ. പക്ഷേ അവൻ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

രാത്രി മുറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അജു പറഞ്ഞു,

“ആന്റി നല്ല രീതിയിൽ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെ കിട്ടുന്നത് കുറച്ചു നാളായി.”

ആദി “അതെ” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു. അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും ആ വഴിയിലെ ആന്റിയെ കുറിച്ചുള്ള അജുവിന്റെ വാക്കുകൾ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

അതിനെ എന്തിനോടാണ് compare ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അവന് തന്നെ കൃത്യമായി അറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു ചെറിയ, അസ്വസ്ഥമായ തോന്നൽ അവന്റെ ഉള്ളിൽ തങ്ങിനിന്നു.

രാവിലെ. ആശ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായ ഉണ്ടാക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ആദി ഉണർന്നത്. അവൻ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അജു ഇതിനകം വരാന്തയിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ നോക്കുകയാണ്.