Gen-Z തായോളി [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ] 465

ആശ അടുക്കള വാതിലിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു,

“ആദി, മോനെ… ചായ കുടിക്ക്. അജുവിനും കൊടുക്ക്.”

ആദി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അമ്മ ഇന്ന് ഒരു പഴയ പച്ച സാരി ഇട്ടിരിക്കുന്നു — വീട്ടുപയോഗത്തിനുള്ളത്, അതുകൊണ്ട് അല്പം നേർത്തത്. അവർ ചായ അരിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ സാരിയുടെ മുൻഭാഗം അല്പം ഇറങ്ങി, blouse-ന്റെ മുകൾ ഭാഗം തെളിഞ്ഞു. ആദി ഒരു നിമിഷം അവിടെ നോക്കിനിന്നു.

അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുറച്ച് കൂടി.

ഇത് പുതിയതല്ല — കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി ആദിക്ക് അമ്മയോട് ഒരു വിചിത്രമായ താല്പര്യം ഉണ്ട്. അത് ഒരിക്കലും വാക്കുകളാക്കിയിട്ടില്ല. സ്വയം പോലും സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ രാത്രികളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന്റെ വളവുകളോ, അവർ ചിരിക്കുമ്പോഴുള്ള കഴുത്തിന്റെ വരകളോ, അല്ലെങ്കിൽ വീട്ടുജോലി ചെയ്യുമ്പോഴുള്ള ചലനങ്ങളോ മനസ്സിൽ വരും.

അവൻ ഉടനെ നോട്ടം മാറ്റി.

“അമ്മേ, ഞാൻ കൊണ്ടുകൊടുക്കാം.”

ആശ ചിരിച്ചു. “വേണ്ട, നീ ഇരിക്ക്.”

അജു അപ്പോഴേക്കും വരാന്തയിൽ നിന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി. അവൻ ആശയുടെ ചലനം കണ്ടു, പക്ഷേ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം ആദിയോട് ചോദിച്ചു,

“ഇന്ന് എന്താ പ്ലാൻ?”

ആദി ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. “വൈകുന്നേരം ഒരു പഴയ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത് പോകാം. അവിടെ ഒരു ചെറിയ മാർക്കറ്റ് ഉണ്ട്. നടക്കാം.”

അജു സമ്മതിച്ചു.വൈകുന്നേരം രണ്ടുപേരും പുറത്തിറങ്ങി. ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള ചെറിയ റോഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അജു പതിവുപോലെ സംസാരം തുടങ്ങി.“നോക്ക് ആ ആന്റി… അവർ എന്ത് ചാരക്കാ ന്ന് നോക്കിക്കേ.”