ഗോഡൗൺ [Shadow] 144

പെട്ടെന്ന് ഒരു ബോക്സ് താഴെ വീണു,
നമിത കുനിഞ്ഞത് എടുത്തു
നമിതയുടെ സാരി അല്പം വലിഞ്ഞു
അവളുടെ പുറം ഭാഗം അല്പം ദൃശ്യമായി……

സാർ അത് കണ്ടു, കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. “സോറി, നമിത. നീ ക്ഷീണിച്ചോ? ഇവിടെ ഇരിക്ക്,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഒരു
ബോക്സെടുത്തിട്ടു ഇരുത്തി…..

“നിന്നെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഫീലിങ്, നമിത……
ചന്ദ്രൻ നിന്നെ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോ?”
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ മെല്ലെ…..

നമിതയുടെ മനസ്സിൽ വീട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ
ലോൺ, ചന്ദ്രന്റെ
ഇട വിട്ടുള്ള അസാന്നിധ്യം……

ശെരിയായിരുന്നു നമിതക്കും അങ്ങനെ
തോന്നി തുടങ്ങി…
നമിതയുടെ ഹൃദയം

വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി…
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ വീശി…..
“അവഗണിക്കുന്നു എന്ന് പറയാനാവില്ല സർ… ചന്ദ്രേട്ടൻ ജോലി കാരണം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു…..

ഞങ്ങൾക്ക് ലോണും ചെലവുകളും…” അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. ബോക്സിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ സാരി ചെറുതായി ചുളിഞ്ഞു, വിയർപ്പിന്റെ മണം ചുറ്റുപാടും നിറഞ്ഞു…..
രാജേഷ് സാർ അടുത്തു നിന്നു…

അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം. “അതെ നമിതേ, ജീവിതം അങ്ങനെയാ…
ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മറ്റൊരു വഴി തേടേണ്ടി വരും. നിന്നെ പോലൊരു സുന്ദരി,
ഈ ഗോഡൗണിന്റെ പൊടിയും ചൂടും കൊണ്ട് വാടുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമമാ…..
ചന്ദ്രൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം ‘കെയർ’ ചെയ്യുന്നുണ്ട്? ഞാൻ പറയുന്നത് ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ അല്ല, പക്ഷേ ചില ‘കെയറിങ്’ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് പൂത്തുലയൂ…
” അയാൾ മെല്ലെ ചിരിച്ചു,