ഗോഡൗൺ [Shadow] 498

കൈ അവളുടെ തോളിനടുത്തു വെച്ചു പോലെ തോന്നിച്ചു, പക്ഷേ തൊടാതെ പിൻവലിച്ചു……
നമിതയുടെ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി…..

‘കെയർ’ എന്ന വാക്ക് അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. ചന്ദ്രൻ ഇപ്പോൾ ട്രിപ്പുകളിൽ മുങ്ങി, രാത്രികളിൽ പോലും ക്ഷീണിച്ചു കിടക്കും……
“സർ, ഞാൻ… എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു…..

പക്ഷേ ഞാൻ ഭാര്യയാണ്…” അവൾ പറഞ്ഞു, ശബ്ദം വിറച്ചു.
“അതെ, ഭാര്യയാണ്…..

പക്ഷേ ഭാര്യമാർക്കും ചില ‘സ്പെഷ്യൽ’ മൊമന്റുകൾ വേണം, നമിതേ…….
ഈ ബോക്സുകളിലെ മരുന്നുകൾ പോലെ, ചിലത് ‘എനർജി’ കൂട്ടാൻ, ചിലത് ‘റിലാക്സ്’ ചെയ്യാൻ… നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിന്, അല്പം ‘അറ്റൻഷൻ’ കൊടുത്താൽ എന്ത് മാറ്റമാ വരുക!

ഞാൻ ഇവിടെ തനിച്ചാണ്, നിന്നെപ്പോലെ ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ, എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…
ഹ നമുക്ക് ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?
ഓഫീസിലെ മെഷീനിൽ നിന്ന്, ചൂട് നല്ല ചൂട്…”

അയാൾ കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു, വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ദ്വയാർത്ഥം അവളുടെ മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിച്ചു…..

നമിത എഴുന്നേറ്റു, ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നു. “സമയം വൈകി സർ… ചന്ദ്രേട്ടൻ വരാൻ പോകുന്നു.” പക്ഷേ അവൾക്ക് തോന്നി,
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വിത്ത് വിതച്ചിരിക്കുന്നു…..

ഗോഡൗണിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവർ ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു…..

രാജേഷ് മെല്ലെ തുടർന്നു, “നമിതേ, ചില ‘സീക്രട്ട്’ ഹെൽപ്പുകൾ ഞാൻ തരാം…
നിന്റെ സാലറി കൂട്ടാം, ലോണിന് ഹെൽപ്പ്…
പക്ഷേ അതിന് നീ എന്നോട് അല്പം ‘ക്ലോസ്’ ആവണം. ക്ലോസ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, സംസാരിക്കാൻ, ഷെയർ ചെയ്യാൻ…