പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ലതിക നേരത്തെ തന്നെ ബാങ്കിലേക്ക് പോയി. രാഹുൽ അടുക്കളയിൽ ചായയുണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് ഗ്രേസ് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അവൾ ഒരു ചുവന്ന സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. അവൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ തന്റെ ജോലിയിൽ മുഴുകാൻ ശ്രമിച്ചു.
”ചായ വേണോ?” രാഹുൽ വളരെ മാന്യമായി ചോദിച്ചു.
”വേണ്ട, ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിക്കോളാം,” ഗ്രേസ് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
രാഹുൽ അവിടെ നിന്നും മാറുന്നതിന് പകരം അവൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് നിന്നു. അവൾ പാൽ പാത്രം എടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവൻ മനഃപൂർവ്വം കൈ തട്ടിച്ച് അവളെ സഹായിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കൈകളിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഗ്രേസ് ഒന്ന് വിറച്ചു.
”നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും എന്നെ പേടിക്കുകയാണോ ഗ്രേസ്?” രാഹുൽ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
”നിന്നെ പേടിക്കാനോ? എന്തിന്?” ഗ്രേസ് ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
”പിന്നെ എന്തിനാണ് ഞാൻ അടുത്ത് വരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ പതറുന്നത്? നിങ്ങളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ,” അവൻ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അവളെ നേരിട്ടു. “സ്റ്റേഷനിൽ വെച്ച് എന്നെ പുച്ഛിച്ച ആ ധൈര്യമൊന്നും ഇപ്പോഴില്ലേ?”
ഗ്രേസ് പാത്രം താഴെ വെച്ച് അവനെ നേരിട്ടു. “രാഹുൽ, നീ പരിധി വിടുകയാണ്. ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയുടെ സുഹൃത്താണെന്ന കാര്യം മറക്കരുത്.”
”ഞാൻ ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല,” രാഹുൽ ഒരു ചുവട് കൂടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു. അവൾക്കും ഭിത്തിക്കും ഇടയിൽ അവൻ അവളെ തളച്ചു.
അവന്റെ രണ്ടു കൈളും അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടച്ചുകൊണ്ട് അവളെ വശ്യമായി ഒന്ന് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി പോയി അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തതിൽ.
