ഗ്രേസ് നാണത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ തടവിലാണല്ലോ രാഹുൽ.”
മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് രാഹുൽ ഗ്രേസിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. ലതിക സന്തോഷത്തോടെയും നിറകണ്ണുകളോടെയും അവർക്ക് മേൽ പുഷ്പങ്ങൾ വർഷിച്ചു. താലി കെട്ടുമ്പോൾ ഗ്രേസിന്റെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അവൾക്ക് ഒരു വലിയ സുരക്ഷിതത്വം അനുഭവപ്പെട്ടു.
വിവാഹശേഷം വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പാലുമായി ഗ്രേസിനെ സ്വീകരിച്ചത് ലതികയായിരുന്നു. ഗ്രേസ് അന്ന് രാത്രി ഒരു വെള്ള സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. “ഗ്രേസ്, നീ എന്റെ മരുമകളാണോ അതോ പഴയ സുഹൃത്താണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്ക് ഉത്തരമില്ല. പക്ഷേ നീ ഈ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമാണ്,” ലതിക അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
അന്ന് രാത്രി, ചന്ദ്രപ്രകാശമുള്ള വരാന്തയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു.
”രാഹുൽ, നീ എന്തിനാണ് എന്നെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിച്ചത്? നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇത്രയേറെ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും?” ഗ്രേസ് അവന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു ചോദിച്ചു.
”വ്യത്യാസങ്ങളില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന് എന്ത് രസമാണ് ഗ്രേസ്? നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടിയത് ഒരു പോലീസ് കേസിൽ നിന്നാണ്, പിരിഞ്ഞത് ജയിലിൽ വെച്ചാണ്. പക്ഷേ ഇന്ന് നമ്മൾ ഒന്നായിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ആ കാർക്കശ്യവും, നിന്റെ ആ വ്യക്തിത്വവുമാണ് എന്നെ വശീകരിച്ചത്. ഇനി ബാക്കിയുള്ള കാലം മുഴുവൻ എനിക്ക് നിന്റെ ഈ കാർക്കശ്യത്തിന് കീഴിൽ ജീവിച്ചാൽ മതി,” അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
രണ്ടു പേരും നേരെ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോയി. രാഹുൽ ഗ്രേസിനെ കെട്ടി പിടിച്ചു. അവളുടെ മൃദുലമായ ഇടുപ്പിൽ അവൻ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴിതിനുമേൽ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അവളെ നേരെ ബെടിൻ്റെ അടുത്ത കണ്ണാടി ഉറപ്പിച്ചുള്ള ഡ്രസ്സിംഗ് ടേബിളിന്റെ മുന്നിൽ അവളെ നിർത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ സാരി അവൻ അഴിച്ചു മാറ്റി. അവളുടെ ആ ആഴമുള്ള പൊക്കിളിൽ അവൻ വിരമിച്ച് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. നാവിൽ ശീൽക്കാരങ്ങൾ വരുത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ മേൽ ഒട്ടി ചേർന്നു നിന്നു.
