ഗ്രേസ് അവന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “വേണ്ട. കാരണം ലതിക എന്റെ സുഹൃത്താണ്. നിന്നെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് വലിയ പ്രതീക്ഷകളുണ്ട്. ആ പ്രതീക്ഷകൾ തകർക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല. പക്ഷേ ഒന്ന് ഓർത്തോ, ഈ വീട്ടിൽ നീ കാണിക്കുന്ന ഓരോ നീക്കവും എന്റെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്. എന്നെ തകർക്കാൻ നോക്കിയാൽ നീ തന്നെയാകും കുഴിയിൽ വീഴുന്നത്.”
രാഹുലിന് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ ഒരു വലിയ കെണിയൊരുക്കി എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഗ്രേസ് അത് നിഷ്പ്രയാസം തകർത്തു കളഞ്ഞു. അവൾ അവനെ ലതികയുടെ മുന്നിൽ ശിക്ഷിച്ചില്ല, പകരം അവനെ മാനസികമായി തോൽപ്പിച്ചു. താൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും ഗ്രേസിന്റെ അനുഭവപരിചയത്തിന് മുന്നിൽ താൻ വെറുമൊരു തുടക്കക്കാരനാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
രാഹുൽ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഗ്രേസിനോടുള്ള ദേഷ്യം കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, അവളോടുള്ള ഒരുതരം ഭയവും ബഹുമാനവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ അറിയാതെ മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ വാശി തീർന്നിരുന്നില്ല. “ഇനിയൊരു അവസരം കിട്ടിയാൽ…” അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
അന്ന് മഴയുള്ള ഒരു ഉച്ചയാനായിരുന്നു. ബാങ്കിലെ അടിയന്തര മീറ്റിംഗിനായി ലതിക നേരത്തെ തന്നെ ഇറങ്ങിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ രാഹുലും ഗ്രേസും മാത്രമായി. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം രാഹുലിന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും പഴയ പകയുടെ തിരയിളക്കങ്ങൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഗ്രേസിനെ എങ്ങനെ ഒന്ന് കുഴപ്പിക്കാം എന്ന് ആലോചിച്ച് അവൻ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു.
ഗ്രേസിന്റെ മുറി പകുതി തുറന്ന നിലയിലായിരുന്നു. സാധാരണയായി അവൾ മുറി അടച്ചിടാറുള്ളതാണ്. ജിജ്ഞാസയോടെ രാഹുൽ പതുക്കെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. എന്നാൽ അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ടതും അവന്റെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.
